Non Mi Lasciare... O Muto Asil... Corriam! Voliam!
Non mi lasciare, o speme di vendetta
Guglielmo è fra catene, ed impaziente
Io di pugnar ora l'istante affretto
In questo dolce asilo, qual silenzio!
Andiamo, io non ascolto
Che il suono de' miei passi
Oh! Vada in bando
Il segreto terror, entriam
(Fermandosi dopo aver fatto alcuni passi)
(Per penetrare nelle stanze interne)
Oh Dio!
Sul limitar malgrado mio m'arresto
Fu spento il padre mio e in vita io resto!
O muto asil del pianto
Dov'io sortiva il dì
Ieri felice, ahí, quanto felice!
Oggi fatal così!
Invano il padre io chiamo
Egli non m'ode più
Fuggir quel tetto io bramo
Che caro un dì mi fu
Vendetta!
Oh, mia speranza!
D'allarme io sento i voti!
Son essi i miei più fidi
Chi mai li guida a me?
Guglielmo è prigioniero
E ognun di ferro è privo
Di farlo salvo è in noi desir
Armi vogliamo per lui morir
Da gran tempo Guglielmo e mio padre
Questa speme nutrivano intera
Dove sta la deserta riviera
Lancie e spade nascose vi son
Ad armarci, su, corriam
Ad armarci, su, voliam
Dal pianto omai si resti
L'ira al pensier si desti
Di mia fatalità
Su chi mio padre ha spento
E del mio ben mi priva
La morte scenderà
Non temere, no, t'affida
Già sul reo la morte sta
Corriam, voliam, s'affretti lo scempio
Del vile che su noi trionfò
Sì, vendetta dell'empio facciamo!
Il sentiero additarvi saprò
Ah, venite, delusa speme
Renderem di chi vili ne brama!
Gloria, onore, vendetta ci chiama
E Guglielmo per noi non morrà
Sì, vendetta, delusa speme
D'ogni tristo per noi resterà
Laat me niet achter... O Stille Schuilplek... Laten we rennen! Laten we vliegen!
Laat me niet achter, oh hoop op wraak
Guglielmo zit in ketenen, en ongeduldig
Ik versnel het moment om te vechten
In deze zoete schuilplek, wat een stilte!
Laten we gaan, ik luister niet
Naar het geluid van mijn stappen
Oh! Laat het geheim de terreur
Binnenkomen, laten we naar binnen gaan
(Stop bij het maken van enkele stappen)
(Om binnen te dringen in de interne kamers)
Oh God!
Op de drempel blijf ik ondanks mijn wil staan
Mijn vader werd gedood en ik blijf leven!
Oh stille schuilplek van het huilen
Waar ik de dag begon
Gisteren gelukkig, oh, zo gelukkig!
Vandaag fatale zo!
Tevergeefs roep ik mijn vader
Hij hoort me niet meer
Ik verlang om dat dak te ontvluchten
Dat ooit zo dierbaar voor me was
Wraak!
Oh, mijn hoop!
Van alarm voel ik de stemmen!
Zijn het niet mijn trouwste?
Wie leidt hen naar mij?
Guglielmo is gevangen
En iedereen is zonder ijzer
Om hem te redden is er in ons verlangen
We willen wapens om voor hem te sterven
Al geruime tijd voedden Guglielmo en mijn vader
Deze hoop in zijn geheel
Waar is de verlaten kust?
Lanzen en zwaarden zijn daar verborgen
Laten we ons bewapenen, kom, laten we rennen!
Laten we ons bewapenen, kom, laten we vliegen!
Van het huilen is er nu niets meer
De woede ontwaakt in gedachten
Van mijn fatum
Op wie mijn vader vermoordde
En mij van mijn geliefde berooft
De dood zal neerdalen
Wees niet bang, nee, vertrouw erop
De dood staat al op de schoft
Laten we rennen, laten we vliegen, haast ons naar het schurkenwerk
Van de lafaard die op ons triomfeert
Ja, laten we wraak nemen op de goddeloze!
Ik zal de weg naar jou wijzen
Ah, kom aan, bedrogen hoop
We zullen degene die ons beledigt inruilen!
Glorie, eer, wraak roept ons
En Guglielmo zal niet voor ons sterven
Ja, wraak, bedrogen hoop
Van elke treurigheid zal er voor ons blijven