Senhora da Saúde
Sentido-me fadista e reforçando a amarra
Que prende no meu peito a sensibilidade
Sobraçando contente uma velha guitarra
De noite percorri os bairros da cidade
Em todos eu cantei uma trova de amor
Alfama, mouraria, alcântara e por Belém
Subi á velha graça, ao bairro sonhador
Aonde o fado vibra eternamente bem
Eu quis saber ao certo onde melhor cantava
Unida á conclusão da minha nostalgia
Ás quatro da manhã eu reparei que estava
Junto duma capela, ali na mouraria
Senhora da saúde, a santinha benquista
Parece que escutou a trova que eu cantei
Senti-me mais mulher, senti-me mais fadista
Na velha mouraria aonde o fado é rei
Vrouwe van de Gezondheid
Ik voel me een fadista, versterkend de band
Die in mijn hart de gevoeligheid vasthoudt
Vrolijk omarmend een oude gitaar
' s Nachts door de wijken van de stad gewandeld
In elk zong ik een liefdeslied
Alfama, Mouraria, Alcântara en door Belém
Ik klom naar de oude Graça, de dromerige wijk
Waar de fado eeuwig mooi weerklinkt
Ik wilde precies weten waar ik het beste zong
Verbonden met de conclusie van mijn nostalgie
Om vier uur 's ochtends merkte ik dat ik was
Bij een kapel, daar in de Mouraria
Vrouwe van de gezondheid, de geliefde heilige
Het lijkt alsof ze luisterde naar het lied dat ik zong
Ik voelde me meer vrouw, ik voelde me meer fadista
In de oude Mouraria waar de fado koning is
Escrita por: Alfredo Duarte / Francisco Santos