Tu sei il mattino
Sono nato a mezzogiorno, tra le braccia di mia madre
Con lo stesso nome di mio nonno che non mi ha visto cantare
Poi nell'arco di un secondo mi legavo già le scarpe
Sembrava facile cambiare il mondo seduto in fondo alla classe
Tra le prime sigarette e le versioni di latino
Lei mi portò nel bagno delle femmine e vidi il Paradiso
Tu sei il mattino, una porta su Marte
Sei il mio cuscino dalla giusta parte
E fu amore per la prima volta
Io e te tra la gente che non sogna
Sono nato a mezzogiorno, tra le foglie rosse sulle strade
Nella città che si metteva addosso le prime luci di Natale
Ho imparato come stare al mondo dagli ulivi nella rete
Che s'inchinano soltanto sotto al peso della neve
Non me ne fregava niente di Pitagora ed Euclide
Gli occhi fuggivano via dalle finestre, nei prati di margherite
Tu sei il mattino, una porta su Marte
Sei il mio cuscino dalla giusta parte
Fu amore per la prima volta
Io e te tra la gente che non sogna
E fu amore per la prima volta
Io e te tra la gente che non sogna
Tolse le orecchie dei libri per non farci trovare
Mantieni il segreto
E poi si tolse i vestiti e non sembrava la realtà
Però era tutto vero
Tu sei il mattino, una porta su Marte
Sei il mio cuscino dalla giusta parte
E fu amore per la prima volta
Io e te tra la gente che non sogna
Jij bent de ochtend
Ik ben geboren om twaalf uur, in de armen van mijn moeder
Met dezelfde naam als mijn grootvader die me niet heeft zien zingen
Toen, in een oogwenk, deed ik al mijn veters vast
Het leek zo makkelijk om de wereld te veranderen, achterin de klas
Tussen de eerste sigaretten en de Latijnse versies
Zij nam me mee naar het meisjes toilet en ik zag de hemel
Jij bent de ochtend, een deur naar Mars
Jij bent mijn kussen aan de juiste kant
En het was liefde voor de eerste keer
Jij en ik tussen de mensen die niet dromen
Ik ben geboren om twaalf uur, tussen de rode bladeren op de straten
In de stad die de eerste kerstverlichting aanstak
Ik leerde hoe ik in de wereld moest staan van de olijfbomen in het net
Die zich alleen buigen onder het gewicht van de sneeuw
Het kon me niets schelen van Pythagoras en Euclides
Mijn ogen keken weg van de ramen, in de madeliefjesvelden
Jij bent de ochtend, een deur naar Mars
Jij bent mijn kussen aan de juiste kant
Het was liefde voor de eerste keer
Jij en ik tussen de mensen die niet dromen
En het was liefde voor de eerste keer
Jij en ik tussen de mensen die niet dromen
Ze haalde de oren van de boeken weg om ons niet te laten vinden
Hou het geheim
En toen deed ze haar kleren uit en het leek niet echt
Maar het was allemaal waar
Jij bent de ochtend, een deur naar Mars
Jij bent mijn kussen aan de juiste kant
En het was liefde voor de eerste keer
Jij en ik tussen de mensen die niet dromen
Escrita por: Lucio Corsi, Tommaso Ottomano, Antonio “Cooper” Cupertino