395px

Bloemen uit Amsterdam

Lui Coimbra

Flores de Amsterdã

As mulheres mais lindas do mundo
E eu lembrando da minha
Como pode um amor ir mais fundo no meu coração?
Quanto mais uma loura me olhava
Eu mais, minha neguinha,
Te lembrava e dizia "D'ocê eu num largo mais não"
Mais levava tua foto apertada em meu peito praieiro
Mais inteiro me via e pra Santa fazia oração

Que quem guia, guiasse
Quem reza, rezasse
Quem fala, falasse
Ou cantasse com a voz cirandeira

Que quem toca, tocasse
Quem chora, chorasse
Quem cala, calasse
E ouvisse e eu soubesse alemão

Que um xodó lindo assim como o nosso
Fosse a vida inteira
Fosse além desse mundo de barro
Cabasse mais não

Crie filhos e forças e rumos
Parasse mais não
Fosse além desse mundo de barro
Quebrasse mais não

Flores de Amsterdã
Beijos de hortelã
Para minha neguinha

Tarde, noite e manhã
Corpo e mente sã
Para minha neguinha

Bloemen uit Amsterdam

De mooiste vrouwen ter wereld
En ik denk aan de mijne
Hoe kan een liefde dieper in mijn hart gaan?
Hoe meer een blonde naar me keek
Hoe meer, mijn schatje,
Ik aan jou dacht en zei "Van jou ga ik niet meer weg"
Ik droeg je foto dicht tegen mijn hart aan
Ik voelde me completer en bad tot de Heilige

Dat wie leidt, leidde
Wie bidt, bad
Wie praat, praatte
Of zong met een cirandeira stem

Dat wie speelt, speelde
Wie huilt, huilde
Wie zwijgt, zweeg
En hoorde en ik wist dat ik Duits kon

Dat zo'n mooie liefde als de onze
Voor altijd zou zijn
Dat het verder zou gaan dan deze wereld van klei
Dat het niet zou eindigen

Kinderen en kracht en richtingen creëren
Dat het niet zou stoppen
Dat het verder zou gaan dan deze wereld van klei
Dat het niet zou breken

Bloemen uit Amsterdam
Kussen van munt
Voor mijn schatje

Middag, avond en ochtend
Lichaam en geest gezond
Voor mijn schatje

Escrita por: Lui Coimbra