Romance No Deserto
Eu tenho a boca que arde como o sol
O rosto e a cabeça quente
Com Madalena vou-me embora
Agora ninguém vai pegar a gente
Dei minha viola num pedaço de pão
Num esconderijo e uma aguardente
Mas um dia eu arranjo outra viola
E na viagem vou cantar pra Madalena
Não chora não querida que este deserto finda
Tudo aconteceu e eu nem me lembro
Me abraça minha vida, me leva em teu cavalo
Que logo no paraíso chegaremos
Vejo cidades, fantasmas e ruínas
A noite escuto o seu lamento
São pesadelos e aves de rapina
No sol vermelho do meu pensamento
Será que eu dei um tiro no cara da cantina
Será que eu mesmo acertei seu peito
Vem, vamos voando minha Madalena
O que passou, passou, não tem mais jeito
Naquela sombra vou armar a minha rede
E olhar os solitários viajantes
Beber, cantar e matar a minha sede
Lá longe onde tudo é verdejante
Não chore não querida que este deserto finda
Tudo aconteceu e eu nem me lembro
Me abraça minha vida, me leva em teu cavalo
Que logo no paraíso estaremos
O padre vai rezar uma prece tão antiga
Domingo na capela da fazenda
Brinco de ouro e botas coloridas
Nós dois aprisionados nesta lenda
Ouço um trovão e penso que é um tiro
A noite escura me condena
Não sei se vivo, morro ou deliro
Depressa pegue a arma, Madalena
Tem uma luz por traz daquela serra
Mira, mas não erra minha pequena
A noite é longa e é tanta terra
Poderemos estar mortos noutra cena
Não chora não querida que este deserto finda
Tudo aconteceu e eu nem me lembro
Me abraça minha vida, me leva em teu cavalo
Que logo no paraíso dançaremos
Romance in de Woestijn
Ik heb een mond die brandt als de zon
Mijn gezicht en hoofd zijn heet
Met Madalena ga ik weg
Nu kan niemand ons meer pakken
Ik gaf mijn gitaar voor een stuk brood
In een schuilplaats en een sterke drank
Maar op een dag vind ik een andere gitaar
En op de reis ga ik voor Madalena zingen
Huil niet, schat, deze woestijn eindigt
Alles is gebeurd en ik herinner het me niet
Omarm me, mijn leven, neem me op je paard
Want snel zullen we in het paradijs zijn
Ik zie steden, spoken en ruïnes
's Nachts hoor ik jouw geklaag
Het zijn nachtmerries en roofvogels
In de rode zon van mijn gedachten
Heb ik de man in de kantine neergeschoten?
Heb ik hem zelf in zijn borst geraakt?
Kom, laten we vliegen, mijn Madalena
Wat voorbij is, is voorbij, het is niet meer te veranderen
In die schaduw ga ik mijn hangmat ophangen
En kijken naar de eenzame reizigers
Drinken, zingen en mijn dorst lessen
Ver weg waar alles groen is
Huil niet, schat, deze woestijn eindigt
Alles is gebeurd en ik herinner het me niet
Omarm me, mijn leven, neem me op je paard
Want snel zullen we in het paradijs zijn
De priester zal een zo oud gebed bidden
Zondag in de kapel van de boerderij
Gouden oorbellen en kleurrijke laarzen
Wij beiden gevangen in deze legende
Ik hoor een donder en denk dat het een schot is
De donkere nacht veroordeelt me
Ik weet niet of ik leef, dood ben of waanzinnig
Snel, pak het wapen, Madalena
Er is een licht achter die berg
Richt, maar mis niet, mijn kleine
De nacht is lang en er is zoveel land
We kunnen dood zijn in een ander verhaal
Huil niet, schat, deze woestijn eindigt
Alles is gebeurd en ik herinner het me niet
Omarm me, mijn leven, neem me op je paard
Want snel zullen we in het paradijs dansen