O Engraxador
Ele sabe de cor
Todas as caras
Todas as pernas que caminham apressadas
Nada mudou,
Talvez a moda
Talvez a fivela do sapato seja agora
Uma fita de velcro cor-de-rosa
Ele sabe de cor
Estranhos segredos
Das velhas que vivem a falar pelos cotovelos
Nada mudou,
Talvez a moda
Talvez o sapato de pelica seja agora
Uma bota de verniz e pele de cobra
E sentado na cadeira gasta
De gente e de restos de graxa
Imagina-se num teatro inglês
A recitar Shakespeare em Português
Com a camisa e gravata de cerimônia
E depois da actuação
O olhar de comoção
Põe um ponto no grande retrato
Um aplauso ensurdecedor
Faz com que o engraxador
Enfeite de lágrimas a gravata de cetim
E sentado na cadeira gasta,
De gente e de restos de graxa
Imagina-se num teatro inglês
A recitar Shakespeare em Português
Com a camisa e gravata de cerimônia
Acorda então em sobressalto
Porque a graxa do sapato
Do cliente amargurado chegara ao fim
De Schoenpoetser
Hij kent uit zijn hoofd
Alle gezichten
Alle benen die haastig voorbij lopen
Niets is veranderd,
Misschien de mode
Misschien is de gesp van de schoen nu
Een roze klittenband
Hij kent uit zijn hoofd
Vreemde geheimen
Van de oude dames die maar blijven kletsen
Niets is veranderd,
Misschien de mode
Misschien is de suède schoen nu
Een laars van lakleer en slangenhuid
En zittend op de versleten stoel
Van mensen en resten van vet
Stelt hij zich voor in een Engelse theater
Shakespeare reciterend in het Portugees
Met een overhemd en stropdas voor de gelegenheid
En na de voorstelling
De blik van ontroering
Plaats hij een punt op het grote portret
Een oorverdovend applaus
Zorgt ervoor dat de schoenpoetser
Zijn satijnen stropdas met tranen versiert
En zittend op de versleten stoel,
Van mensen en resten van vet
Stelt hij zich voor in een Engelse theater
Shakespeare reciterend in het Portugees
Met een overhemd en stropdas voor de gelegenheid
Hij schrikt dan wakker
Omdat het vet van de schoen
Van de verbitterde klant op is.