Milonga Para Cantar Querencia
Para cantar minha querência
Fiz meu verso mais bonito
Lhe botei cerne de angico
Pra sustentar minha crença
Para cantar minhas querência
Cantei a simplicidade
E a ilusão da eternidade
Sonhada na descendência
Quando eu canto meu rincão
Eu encontro minha vida
Ponta de gado perdida
Na manhã de cerração
Quando eu canto meu rincão
Eu canto as pequenas coisas
O barro das mariposas
E os bois que puxam arrastão
Pra cantar meu lugar
Faço versos campo a fora
Se o trote faz cantar a espora
Me faz olvidar o penar
Para cantar meu lugar
Falo de força e lida
Corda de couro estendida
No equilíbrio de chinchar
Quando canto meu rincão
Canto sacando o sombreiro
Do peito... não há dinheiro
Que compre um palmo de chão
Canto a estripe do meu pago
Pendoado de terra e gente
O pasto solta a semente
Vinga mais pasto do lado
Eu sou cantor de algum lugar
E é esse meu elemento
A lua tem quatro tempos
E um só jeito de cruzar
Para cantar minha querência
O meu mais belo poema
Que caia na terra buena
Pra florescer minha crença
Milonga Voor Mijn Thuis
Om mijn thuis te bezingen
Schreef ik mijn mooiste vers
Met de kern van een angico
Om mijn geloof te ondersteunen
Om mijn thuis te bezingen
Zong ik de eenvoud
En de illusie van de eeuwigheid
Droomde in de afstamming
Wanneer ik mijn hoekje zing
Vind ik mijn leven terug
Verloren vee
In de ochtendnevel
Wanneer ik mijn hoekje zing
Zing ik over de kleine dingen
De modder van de motten
En de ossen die de sleepkar trekken
Om mijn plek te bezingen
Schrijf ik verzen in het veld
Als het getrappel de sporen laat klinken
Laat het me de pijn vergeten
Om mijn plek te bezingen
Spreek ik over kracht en arbeid
Een leren touw uitgestrekt
In de balans van het chinchar
Wanneer ik mijn hoekje zing
Zing ik met mijn hoed af
Van mijn hart... er is geen geld
Dat een handvol grond kan kopen
Ik zing over de streek van mijn land
Vol met aarde en mensen
Het gras laat de zaadjes vallen
En er groeit meer gras aan de andere kant
Ik ben een zanger van een plek
En dat is mijn element
De maan heeft vier fasen
En maar één manier om te kruisen
Om mijn thuis te bezingen
Mijn mooiste gedicht
Dat op de goede aarde valt
Om mijn geloof te laten bloeien