Funeral da Coxilha
Repousa o corpo tranquilo
No funeral da coxilha
Terra bordada em flechilha
É o catre de quem retorna
A tarde em comprida forma
Das guanxumas e alecrins
Não há tristezas nem fins
Na morte que o campo adorna
Não há tristeza no pio
Da perdiz ciscando a vida
Não há fim quando a partida
Vai se tornando chegada
Quem foi de campo e de estrada
Não quer melhor companhia
Que o largo das sesmarias
Ao luxo de uma invernada
Morreu num final de tarde
Entre pasto rebrotado
Quando uma ponta de gado
Buscava a paz de algum capão
A noite acende um clarão
Prendendo velas miúdas
Em dois olhos de coruja
No castiçal de um moirão
E o campo todo recebe
Corpo e alma em funeral
Se tornará cinza e sal
Fundida com terra e água
E o choro da madrugada
Que entre seus pelos entranha
Da brilho a teia da aranha
Na macega, deu pousada
Por isso que minha gente
Jamais enterra um cavalo
O campo sabe cuidá-lo
Quando pra nós tudo encerra
A natureza não erra
Ressuscita na coxilha
Nas flores da maçanilha
Graça e força sobre a terra
Begrafenis van de Weide
Rustig ligt het lichaam
Bij de begrafenis van de weide
Aarde geborduurd met pijlen
Is het bed van wie terugkeert
De middag in lange vorm
Van guanxumas en rozemarijn
Geen verdriet of einde hier
In de dood die het veld siert
Geen verdriet in het gekwetter
Van de patrijs die het leven krast
Geen einde als het vertrek
Een aankomst wordt, heel zacht
Wie van veld en weg was
Wil geen betere gezelschap
Dan de ruimte van de gronden
Bij de luxe van een winterverblijf
Hij stierf aan het eind van de middag
Tussen hergroeiend gras
Toen een groep vee
Zocht naar de rust van een kapoen
De nacht steekt een licht aan
Vastgehouden door kleine kaarsen
In twee uilenogen
Op de kandelaar van een paal
En het hele veld ontvangt
Lichaam en ziel in begrafenis
Zal as en zout worden
Samengesmolten met aarde en water
En het gehuil van de ochtend
Dat tussen zijn haren doordringt
Geeft glans aan het web van de spin
In het struikgewas, vond onderdak
Daarom begraaft mijn volk
Nooit een paard
Het veld weet hoe het te verzorgen
Wanneer voor ons alles eindigt
De natuur maakt geen fouten
Wekt weer tot leven in de weide
In de bloemen van de maïskolf
Genade en kracht over de aarde