Funeral da Coxilha
Repousa o corpo tranquilo
No funeral da coxilha
Terra bordada em flexilha
É o catre de quem retorna
A tarde em comprida a forma
Das guanxumas e alecrins
Não há tristeza nem fim
Na morte que o campo adorna
Não há tristeza no pio
Da perdiz ciscando a vida
Não há fim quando há partida
Vai se tornando chegada
Quem foi de campo e de estrada
Não quer melhor companhia
Que o largo das sesmarias
Do luxo de uma invernada
Morreu num final de tarde
Entre pasto rebrotado
Quando uma ponta de gado
Buscava a paz de algum capão
A noite acende um clarão
Prendendo velas miúdas
Em dois olhos de coruja
No castiçal de um moirão
E o campo todo recebe
Corpo e alma em funeral
Se tornará cinza e sal
Fundida com terra e água
E o choro da madrugada
Que entre seus pelos se entranha
Dá brilho à teia da aranha
Que a macega deu pousada
Por isso que minha gente
Jamais enterra um cavalo
O campo sabe cuidá-lo
Quando pra nós tudo encerra
A natureza não erra
Ressuscita na coxilha
Nas flores da maçanilha
Graça e força sobre a terra
Begrafenis van de Weide
Rust het lichaam vredig
Bij de begrafenis van de weide
Aarde geborduurd in flexilha
Is het bed van wie terugkeert
De middag in lange vormen
Van guanxumas en alecrins
Er is geen verdriet of einde
In de dood die het veld siert
Er is geen verdriet in het gekwetter
Van de patrijs die het leven krast
Er is geen einde als er vertrek is
Het wordt een aankomst
Wie van het veld en de wegen was
Wil geen betere gezelschap
Dan de ruimte van de sesmarias
Van de luxe van een winterverblijf
Hij stierf aan het eind van de middag
Tussen hergroeiend gras
Toen een groep vee
De rust van een kapoen zocht
De nacht ontsteekt een licht
Vastgehouden door kleine kaarsen
In twee uilenogen
Op de kandelaar van een paal
En het hele veld ontvangt
Lichaam en ziel in begrafenis
Zal as en zout worden
Samengesmolten met aarde en water
En het gehuil van de ochtend
Dat zich tussen zijn haren nestelt
Geeft glans aan het web van de spin
Dat de ruigte als onderdak gaf
Daarom begraaft mijn volk
Nooit een paard
Het veld weet hoe het voor hem moet zorgen
Wanneer voor ons alles eindigt
De natuur maakt geen fouten
Wekt weer tot leven in de weide
In de bloemen van de mazanilha
Genade en kracht over de aarde