L'espece Humaine
tu as le regard de courses que l'on perd
comme tant d'autres que toi
amis révolutionnaires!
est-ce que le fou est devenu roi
tu as le sourire de sangles que l'on sert
de cette âme qu'on nettoie
au fond qu'est-ce que l'on espère
que sous l'immonde on ait de quoi
entre tes mains
l'espèce humaine
voudrait briller sous d'autres peaux
elle s'insurge puis vocifère
viens voir fleurir ce tombeau
où l'on crie libre mais solitaire
à la faveur de l'étau(à l'ombre de l'étau)
j'ai crié ce silence d'insoumis
sous le feu de sabbat(sous les banquets de sabbat)
on est à genoux devant l'oubli
mais debout devant les rois
j'ai rêvé de frontières endormies
moi ce chien qu'on abat
on me vends du rêve et de la pluie
de la mort et du visa
refrain
tu as le regard de courses que l'on perd
de l'argent qui nettoie
amis révolutionnaires!
le fou est devenu roi
refrain
De Menselijke Soort
jij hebt de blik van verloren races
zoals zoveel anderen zoals jij
revolutionaire vrienden!
is de gek koning geworden?
jij hebt de glimlach van riemen die we aansnoeren
van die ziel die we schoonmaken
wat hopen we eigenlijk?
dat onder het onreine we iets hebben?
tussen jouw handen
wil de menselijke soort
onder andere huiden stralen
ze komt in opstand en schreeuwt
kom kijken naar deze bloeiende grafsteen
waar we roepen vrij maar eenzaam
in de greep van de klem (in de schaduw van de klem)
ik heb deze stilte van ongehoorzaamheid geschreeuwd
onder het vuur van de sabbat (onder de banketten van de sabbat)
we knielen voor de vergetelheid
maar staan rechtop voor de koningen
ik heb gedroomd van slapende grenzen
ik, die hond die neergeschoten wordt
ze verkopen me dromen en regen
van de dood en het visum
refrein
jij hebt de blik van verloren races
van geld dat schoonmaakt
revolutionaire vrienden!
de gek is koning geworden
refrein