Universo Em Verso
Universo em verso
Papel e caneta, versos e sintonia
Sou operário, operando a poesia
Filosofia que transmite inspiração
Lapidando o poema e transformando em canção
Universo em verso, uma versatilidade
Transmitindo a mensagem, atitudes descrevem “que”
Posso conseguir se lutar
E que pessoas não vão me desanimar
A vida passa rápido, rápido passam os dias
Retardaria as horas mas é inevitável
Es afetividade, sou um ser humano
Perfeito em minha imperfeição
Seguindo minha vida, buscando a direção
É fácil falar, o difícil é fazer
Fica bem fácil mandar, quando se esta no poder
Sem medo de lutar, nunca irão me abater
Se acaso eu cair, com certeza levantarei
Deixei o orgulho de lado
Determinação a frente
Derrubando paradigmas
E quebrando as correntes
As lágrimas rolaram, tremeu meu coração
A alma ficou aflita
Ouvi a voz da minha mãe dizendo: Filho não desista
Iguais em tudo, diferente de todos
Sabedoria para o sábio, inutilidade para os tolos
De mente poluída, muita irradiação
Minhas letras, meus arranjos
Minha palavra não é em vão
Me fizeram ter uma lembrança, que me faz ser forte
E aumentou a esperança.
Fui e que prossegui quando estavam parados
Fui eu quem sofri chorando calado
Fui eu quem chorei varias noites acordados.
Em meio relento minhas rimas são poemas
Jogado em meio ao vento.
Da terra da poesia fisicamente lógico
Que chega e abala e entra seu psicológico
Nessa batalha tensa, vou seguindo dilema
Prezando o raciocínio e escrevendo meus poema.
Sei que querem combater sei que querem derrubar
Minha fé está Deus só ele me me julgar.
Universum in Versvorm
Universum in versvorm
Papier en pen, verzen en harmonie
Ik ben een arbeider, die de poëzie bedrijft
Filosofie die inspiratie brengt
Het gedicht slijpen en omvormen tot een lied
Universum in versvorm, een veelzijdigheid
De boodschap overbrengen, daden beschrijven "wat"
Ik kan het bereiken als ik vecht
En dat mensen me niet zullen ontmoedigen
Het leven gaat snel, de dagen vliegen voorbij
Ik zou de uren willen vertragen, maar het is onvermijdelijk
Ik ben affectief, ik ben een mens
Perfect in mijn imperfectie
Mijn leven volgen, op zoek naar de richting
Het is makkelijk om te praten, het moeilijke is om te doen
Het is heel makkelijk om te bevelen, als je de macht hebt
Zonder angst om te vechten, zullen ze me nooit breken
Als ik val, zal ik zeker weer opstaan
Ik heb mijn trots opzijgezet
Vastberaden voorop
Paradigma's omverwerpen
En de ketenen breken
De tranen rolden, mijn hart beefde
De ziel was ongerust
Ik hoorde de stem van mijn moeder zeggen: Zoon, geef niet op
Gelijk in alles, anders dan iedereen
Wijsheid voor de wijze, nutteloosheid voor de dwazen
Met een vervuilde geest, veel straling
Mijn letters, mijn arrangementen
Mijn woorden zijn niet tevergeefs
Ze gaven me een herinnering, die me sterk maakt
En de hoop vergroot.
Ik ging verder terwijl anderen stil stonden
Ik was degene die leed, huilend in stilte
Ik was degene die vele nachten wakker huilde.
Te midden van de ellende zijn mijn rijmen gedichten
Waaien in de wind.
Uit het land van de poëzie, fysiek logisch
Dat komt en schokt en je psychologisch raakt
In deze gespannen strijd, ga ik verder met dilemma
De rede waarderen en mijn gedichten schrijven.
Ik weet dat ze willen vechten, ik weet dat ze willen omverwerpen
Mijn geloof is in God, alleen Hij kan me oordelen.