Confession
Here's my confession
Of a man standing on the edge
Trapped in my own mind
With arms yet to be raised
Poised to surrender
To the raging waves below
Now is the moment
To finally let you know
I formed an angel
Made it wear your face
To save me from the unbearable ache
Of losing you
And everything we loved
Yet darkness stayed
For I never truly mourned
The boundary faded
And I started to live
In my creation
In the world that was unreal
That was unreal
I am the story
Dwelling in a painted life
Where I can revive you
Every time I cross this line
Whatever happened
The canvas is my cure
I have no place in the world
That holds nothing of you
Nothing of you
Nothing of you
Bekentenis
Hier is mijn bekentenis
Van een man die op de rand staat
Gevangen in mijn eigen geest
Met armen die nog niet zijn geheven
Klaar om te capituleren
Aan de woeste golven beneden
Nu is het moment
Om je eindelijk te laten weten
Ik vormde een engel
Die jouw gezicht droeg
Om me te redden van de ondraaglijke pijn
Van het verliezen van jou
En alles wat we liefhadden
Toch bleef de duisternis
Want ik heb nooit echt gerouwd
De grens vervaagde
En ik begon te leven
In mijn creatie
In de wereld die niet echt was
Die niet echt was
Ik ben het verhaal
Dat woont in een geschilderd leven
Waarin ik je kan herleven
Elke keer dat ik deze lijn overschrijd
Wat er ook gebeurde
Het doek is mijn genezing
Ik heb geen plek in de wereld
Die niets van jou bevat
Niets van jou
Niets van jou