395px

Esos Años Raros

Lura

Ês Anu Raboitas Ka Di Fiansa

Panéla sta nborkadu
Podogó ka tene pitróli
Nos kankaran dja ka skangadja
Koltxon di padja dja stendedu na mei di kaza

Panéla sta nborkadu
Podogó ka tene pitróli
Nos kankaran dja ka skangadja
Koltxon di padja dja stendedu na mei di kaza

Nha genti, fórti é duedu
Kama-l txon ka ten otru-l modi
E deta di tras, labanta di dianti
Sinon galinha ta nbosta

Nhas tanboru dja ka teni midju
Nha garafon dja ka teni mel
Nha xintidu própi dja konta-m
Ma es anu rabóita é ka di fiansa

Nhas tanboru dja ka teni midju
Nha garafon dja ka teni mel
Nha xintidu própi dja konta-m
Ma es anu rabóita é ka di fiansa

Kel katxupa sen gurdura, sen pintu
Bora kafe dja ka teni más goma
Nen sukri téra pa ndoxa
Kel dos kudjer di leti pa korta kafe
Dentu-l funku dos boronseti
Tras di kaza un txubara motxa
Ki a-ta pidi so bodéku ku se fexu-l padja
Ma leti nen pa ramedi

Mosinhu, dexa-m xinta pa-m sumara
Pamodi saku baziu ka ta sakédu
Dexa-m ozerba, nhos dexa-m kuda mundu
Pamodi dja N pasa mal tamanhu
Dexa-m ozerba, nhos dexa-m kuda mundu
Pamodi dja N pasa mal tamanhu

Kel katxupa sen gurdura, sen pintu
Bora kafe dja ka teni más goma
Nen sukri téra pa ndoxa
Kel dos kudjer di leti pa korta kafe
Dentu-l funku dos boronseti
Tras di kaza un txubara motxa
Ki a-ta pidi so bodéku ku se fexu-l padja
Ma leti nen pa ramedi

Mosinhu, dexa-m xinta pa-m sumara
Pamodi saku baziu ka ta sakédu
Dexa-m ozerba, nhos dexa-m kuda mundu
Pamodi dja N pasa mal tamanhu
Dexa-m ozerba, nhos dexa-m kuda mundu
Pamodi dja N pasa mal tamanhu

Esos Años Raros

La panela está quemada
El fogón no tiene petróleo
Nosotros estamos aquí, no hay quien nos detenga
Cruzando el camino, tendido en medio de la casa

La panela está quemada
El fogón no tiene petróleo
Nosotros estamos aquí, no hay quien nos detenga
Cruzando el camino, tendido en medio de la casa

Mi gente, fuerte y unida
Como si no hubiera otra forma
Y detrás de todo, levantando la frente
Si no, la gallina está en la mierda

Mis tambores ya no tienen ritmo
Mi garra ya no tiene miel
Mi sentir propio ya no me cuenta
Pero esos años raros no son de confianza

Mis tambores ya no tienen ritmo
Mi garra ya no tiene miel
Mi sentir propio ya no me cuenta
Pero esos años raros no son de confianza

Esa gachupa sin gordura, sin sabor
El café ya no tiene más goma
Ni azúcar para endulzar
Esos dos cuchillos de lata para cortar café
Dentro del fondo de los boronseti
Detrás de casa un chubasco mocho
Que solo pide un bocado con su hecho de pan
Pero la lata no sirve de remedio

Mosinhu, déjame cantar para sumar
Porque el saco vacío no se saca
Déjame observar, ustedes déjenme ver el mundo
Porque ya no pasa nada bueno
Déjame observar, ustedes déjenme ver el mundo
Porque ya no pasa nada bueno

Esa gachupa sin gordura, sin sabor
El café ya no tiene más goma
Ni azúcar para endulzar
Esos dos cuchillos de lata para cortar café
Dentro del fondo de los boronseti
Detrás de casa un chubasco mocho
Que solo pide un bocado con su hecho de pan
Pero la lata no sirve de remedio

Mosinhu, déjame cantar para sumar
Porque el saco vacío no se saca
Déjame observar, ustedes déjenme ver el mundo
Porque ya no pasa nada bueno
Déjame observar, ustedes déjenme ver el mundo
Porque ya no pasa nada bueno

Escrita por: Aurélio Borges Dos Santos