Astronautenleed
Tinus Mok werd aan boord van een ruimteschip geboren
Een neuskegel diende de jongen tot bed
Als knaap kon alleen het heelal hem bekoren
Hij spaarde reeds vroeg voor een eigen raket
Al was ie ook hoog boven alles verheven
Inwendig is Tinus dezelfde gebleven
En waar 'ie ook zwierf langs de wijde hemelboog
Z'n hart was op Schiermonnikoog
En werd 'ie verleid in een kroeg op Uranus
Dan stond voor een poosje z'n hartje in brand
Maar dan zei 'ie plotseling: "Kom meid, ik gaan es
Geef Tinus ten afscheid nog eenmaal de hand"
Dan vloog z'n raket naar een neev'lig verschiet
En klonk op Uranus dit droevige lied
Een astronautenhart wordt aan stukken gereten
Mercurius zit 'm in 't bloed
Hij kan niet meer slapen, hij kan niet meer eten
Hij kijkt naar de kosmos en voelt dat 'ie moet
De maan lokt 'm aan
Het is menes met Venus
Bij 't afscheid valt menige traan
Hij weet: het doet leed
Maar het zwerk doet z'n werk
Astronaut, jij moet naar de maan
Kwam Tinus terug uit de hogere sferen
Dan vloog 'ie naar Bourke op Schiermonnikoog
De vampe van Venus kon zij nog wat leren
De zon leek een pitje bij haar stralend oog
Hij zette zich schrap, maar z'n weerstand verflauwde
Ze kusten, ze vreeen, ze minden, ze trouwden
Bij het altaar zei Tinus: "Je weet hoe ik ben
Ik blijf steeds een jongen van John Glenn"
Meteen op 't end van hun wittebroodsweken
Heeft Tinus gemonsterd op een raket
Hij snakte naar ruimte, naar wijdere streken
Want niets is zo nauw as het huwelijksbed
Ze vocht met haar tranen, en daarna met hem
Heel Schiermonnikoog hoorde Bouke d'r stem
Hij kan niet meer slapen, hij kan niet meer eten
Hij kan naar de kosmos en voelt dat 'ie moet
De maan lokt 'm aan
Het is menes, met Venus
Bij 't afscheid valt menige traan
Hij weet: het doet leed
Maar het zwerk doet z'n werk
Astronaut, jij moet naar de maan
Zat Tinus op Jupiter in een taveerne
Dan dacht ie aan Bouke, aan moeder de vrouw
En as ie op Mars werd gelokt door een deerne
Dan sloot 'ie z'n ogen en sloeg ie d'r blauw
Dan wond 'ie zich op en dan werd 'ie steeds kwader
Want Tinus was sinds korte tijd ruimte-vader
Hij had nu een dochter op Schiermonnikoog
Daarom hield 'ie z'n eer steeds zo hoog
Helaas, op z'n kuisheid berustte geen zege
Z'n kist werd getroffen door een meteoor
Men liet de begrafenis laks achterwege
Hij ging naar de hemel in een moeite door
Toen Bouke dat hoorde, verschoot ze van kleur
En zong voor haar baby dit lied in mineur
Een astronautenlijf werd aan stukken gereten
Mercurius zit vol met bloed
Hij zal nooit meer slapen, hij zal nooit meer eten
Hij vliegt door de kosmos en blijft daar voorgoed
De neus ligt op Zeus
En ze been is op Venus
Bij 't afscheid viel menige traan
Ik weet, het doet leed
Maar het zwerk deed z'n werk
Lieve Tinus, jij bent naar de maan
Tristeza de astronauta
Tinus Mok nació a bordo de una nave espacial
Un cono nasal le sirvió de cama al chico
Desde joven, solo el universo lo fascinaba
Ahorraba desde temprano para su propio cohete
Aunque estuviera por encima de todo
Internamente, Tinus sigue siendo el mismo
Y donde quiera que vagara por el vasto cielo
Su corazón estaba en Schiermonnikoog
Y si era seducido en un bar en Urano
Entonces su corazón ardía por un tiempo
Pero de repente decía: "Ven, nena, me voy
Dale a Tinus una vez más la mano de despedida"
Entonces su cohete volaba hacia un horizonte nebuloso
Y en Urano sonaba esta triste canción
Un corazón de astronauta es destrozado
Mercurio corre por sus venas
No puede dormir, no puede comer
Mira al cosmos y siente que debe
La luna lo atrae
Es en serio con Venus
En la despedida caen muchas lágrimas
Sabe que causa dolor
Pero el cielo hace su trabajo
Astronauta, debes ir a la luna
Cuando Tinus regresaba de las altas esferas
Volaba a Bourke en Schiermonnikoog
La vampira de Venus aún podía enseñarle algo
El sol parecía un brillo en comparación con sus ojos
Se preparó, pero su resistencia se desvaneció
Se besaron, se amaron, se casaron
En el altar, Tinus dijo: "Sabes cómo soy
Siempre seré un chico de John Glenn"
Al final de su luna de miel
Tinus se enroló en un cohete
Ansiaba el espacio, destinos más amplios
Porque nada es tan estrecho como la cama matrimonial
Ella luchó con sus lágrimas, y luego con él
Todo Schiermonnikoog escuchó la voz de Bouke
No puede dormir, no puede comer
Mira al cosmos y siente que debe
La luna lo atrae
Es en serio con Venus
En la despedida caen muchas lágrimas
Sabe que causa dolor
Pero el cielo hace su trabajo
Astronauta, debes ir a la luna
Si Tinus estaba en Júpiter en una taberna
Pensaba en Bouke, en su esposa
Y si en Marte era tentado por una mujer
Cerraba los ojos y la golpeaba
Se enfurecía y se ponía cada vez más furioso
Porque Tinus era recientemente padre espacial
Ahora tenía una hija en Schiermonnikoog
Por eso mantenía su honor tan alto
Lamentablemente, su castidad no tuvo victoria
Su ataúd fue golpeado por un meteorito
El funeral se descuidó
Fue directo al cielo
Cuando Bouke se enteró, palideció
Y cantó esta canción en tono menor para su bebé
Un cuerpo de astronauta es destrozado
Mercurio está lleno de sangre
Nunca más podrá dormir, nunca más podrá comer
Vuela por el cosmos y se queda allí para siempre
La nariz está en Zeus
Y su pierna está en Venus
En la despedida cayeron muchas lágrimas
Sé que causa dolor
Pero el cielo hizo su trabajo
Querido Tinus, has ido a la luna