Bruine rozen
Zeg, kent u senora Fazenda
Ach nee, misschien kent u haar niet
Ze woont ergens op een hacienda
Temidden van suikerriet...
Voorbij zijn haar dagen van Sturm en van Drang
Ze gaat er heel rustig en kalmpjes haar gang
En heeft afgedaan met 't verleden
Daarvoor heeft ze ook haar reden...
refrain:
In Argentinie, daar bloeien bruine rozen
Boven de pampa's hangt een stille bleke maan
In Argentinie, daar is het goed verpozen
Vooral als men het een en ander heeft gedaan...
Ze heette heel vroeger Frau Schmaltzer
En woonde in Koblenz am Rhein
Toen was ze nog dol op een Waltzer
Auf Manner und auch auf Wein...
Sie war ja so fleissig, Sie hat so geschaft
En bracht het tot leidster bei Freude durch Kraft
Maar daarna pas bleek ze een Schlager
Als Aufseherin im Lager
refrain
In Auschwitz und in Neuengamme
Heeft zij zich recht-arisch geweerd
Maar toen ging haar wereld in vlammen
En is ze geemigreerd
Sie hatts nicht gewollt und Sie hatts nicht gewusst
Und wie die Frau Schmaltzer gibts viele
Die jetzt fur Senora spielen
In Argentinie, daar bloeien bruine rozen
Boven de pampa's hangt een stille bleke maan
In Argentinie, daar kun je afval lozen
En op dat afval zie je bruine rozen staan
Rosas marrones
Dígame, ¿conoce a la señora Fazenda?
Oh no, tal vez no la conozca
Ella vive en alguna hacienda
En medio de cañaverales...
Han pasado sus días de tormenta y de pasión
Ella sigue su camino muy tranquila y calmada
Y ha dejado atrás el pasado
Para eso tiene sus razones...
Estribillo:
En Argentina, allí florecen las rosas marrones
Sobre las pampas cuelga una luna pálida y silenciosa
En Argentina, allí se puede descansar bien
Especialmente después de haber hecho algunas cosas...
Ella solía llamarse Frau Schmaltzer
Y vivía en Koblenz am Rhein
En aquel entonces le encantaba bailar un vals
Con hombres y también con vino...
Ella era tan trabajadora, tan dedicada
Y llegó a ser líder en la alegría a través de la fuerza
Pero luego resultó ser un éxito
Como supervisora en el campo
Estribillo
En Auschwitz y en Neuengamme
Ella se defendió como una verdadera aria
Pero luego su mundo se incendió
Y emigró
Ella no lo quiso y no lo supo
Y como Frau Schmaltzer hay muchos
Que ahora juegan el papel de la señora
En Argentina, allí florecen las rosas marrones
Sobre las pampas cuelga una luna pálida y silenciosa
En Argentina, allí puedes desechar basura
Y sobre esa basura verás florecer las rosas marrones