Ze Huilt Maar Ze Lacht
Ze zit hier alleen in de trein en ze duikt in haar jas
En kijkt uit het raam en ze vraagt zich af
Hoe zou het voelen jezelf te zijn
Want soms doet het pijn als ze huilt maar ze lacht
Ze huilt maar ze lacht
Ze loopt door een wereld die niet aardig voelt
Onbedoeld zegt ze dingen die iedereen altijd zegt
Want nooit gaat het slecht, altijd okay
En ze lult met ze mee, en ze lacht
Ze huilt maar ze lacht
En nu, ze laat het los
En nu, ze laat het los
Ze voelt zich alleen als ze loopt in de stad
En ze kijkt in het raam, ziet een ander daar staan
En ze weet wie het is, maar ze wil haar niet zijn
En gaat door met de schijn
En ze lacht
Ze huilt maar ze lacht
Wat als ze morgen besluit niet te schuilen
Haar betere ik voor haar ware gezicht te ruilen
Zullen de vrienden die zij wil vertrouwen
Nog steeds van haar houden?
Als ze huilt, als ze huilt en niet lacht
En nu, ze laat het los
En nu, ze laat het los
Ze laat het los
Ze laat het los
Ah, ah, ze laat het los
Ik zit hier alleen in de trein en duik in mijn jas
En kijk uit het raam en ik vraag me af
Hoe zou het voelen mezelf te zijn?
Want soms doet het pijn als ik huil
Maar ik lach
Llora Pero Ríe
Ella está aquí sola en el tren y se sumerge en su abrigo
Y mira por la ventana y se pregunta
¿Cómo se sentiría ser uno mismo?
Porque a veces duele cuando llora pero ríe
Llora pero ríe
Ella camina por un mundo que no se siente amable
Sin querer dice cosas que todos siempre dicen
Porque nunca está mal, siempre está bien
Y habla con ellos, y ríe
Llora pero ríe
Y ahora, lo deja ir
Y ahora, lo deja ir
Se siente sola cuando camina por la ciudad
Y mira en el espejo, ve a otra ahí parada
Y sabe quién es, pero no quiere serla
Y sigue con la apariencia
Y ríe
Llora pero ríe
¿Qué pasaría si mañana decide no esconderse?
Intercambiar su mejor yo por su verdadero rostro
¿Seguirán queriéndola los amigos en quienes confía?
¿Aún la querrán?
Si llora, si llora y no ríe
Y ahora, lo deja ir
Y ahora, lo deja ir
Lo deja ir
Lo deja ir
Ah, ah, lo deja ir
Yo estoy aquí solo en el tren y me sumerjo en mi abrigo
Y miro por la ventana y me pregunto
¿Cómo se sentiría ser uno mismo?
Porque a veces duele cuando lloro
Pero río
Escrita por: Maan / Stefan Van Leijsen / Sasha Rangas / Catalina Schweighauser / Jan Tekstra