Krakowski Spleen
Chmury wisz nad miastem
Ciemno i wsta nie mog
Nacigam gbiej kodr
Znikam kul si w sobie
Powietrze lepkie i gste
Wilgo osiada na twarzach
Ptak smtnie siedzi na drzewie
Leniwie pira wygadza
Poranek przechodzi w poudni
Bezwadnie mijaj godziny
Czasem zabrzczy mucha
W sidach pajczyny
A soce wysoko wysoko
wieci pilotom w oczy
Rozgrzewa niestrudzenie
Zimne niebieskie przestrzenie
Czekam na wiatr co rozgoni
Ciemne skbione zasony
Stan wtedy na raz
Ze socem twarz w twarz
Ulice mgami spowite
Ton w lepych kauach
Przez okno patrz znuona
Z tsknot myl o burzy
A soce wysoko wysoko
wieci pilotom w oczy
Rozgrzewa niestrudzenie
Zimne niebieskie przestrzenie
Czekam na wiatr co rozgoni
Ciemne skbione zasony
Stan wtedy na raz
Ze socem twarz w twarz
Krakowsk Spleen
Wolken hangen boven de stad
Donker en ik kan niet opstaan
Ik trek de zware dekens aan
Verdwijn in mezelf
De lucht is plakkerig en dik
Vocht nestelt zich op gezichten
Een vogel zit treurig in de boom
Lui zingt hij zijn lied
De ochtend gaat over in de middag
Tijd verstrijkt zonder enige zin
Soms zoemt er een vlieg
In de webben van de spin
En de zon hoog, hoog
Schijnt in de ogen van de piloten
Verwarmt onvermoeibaar
De koude blauwe ruimtes
Ik wacht op de wind die alles wegjaagt
De donkere, sombere dromen
Sta dan ineens stil
Met de zon oog in oog
De straten zijn gehuld in mist
Verzonken in plakkerige kauwgom
Kijk door het raam, moe
Dromend van een storm
En de zon hoog, hoog
Schijnt in de ogen van de piloten
Verwarmt onvermoeibaar
De koude blauwe ruimtes
Ik wacht op de wind die alles wegjaagt
De donkere, sombere dromen
Sta dan ineens stil
Met de zon oog in oog