Krakowski Spleen
Chmury wiszą nad miastem
Ciemno i wstać nie mogę
Naciągam głębiej kołdrę
Znikam kulę się w sobie
Powietrze lepkie i gęste
Wilgoć osiada na twarzach
Ptak smętnie siedzi na drzewie
Leniwie pióra wygładza
Poranek przechodzi w południe
Bezwładnie mijają godziny
Czasem zabrzęczy mucha
W sidłach pajęczyny
A słońce wysoko, wysoko
Świeci pilotom w oczy
Rozgrzewa niestrudzenie
Zimne, niebieskie przestrzenie
Czekam na wiatr co rozgoni
Ciemne skłębione zasłony
Stanę wtedy na raz
Ze słońcem twarzą w twarz
Czekam na wiatr co rozgoni
Ciemne skłębione zasłony
Stanę wtedy na raz
Ze słońcem twarzą w twarz
Ulice mgłami spowite
Toną w ślepych kałużach
Przez okno patrzę znużona
Z tęsknotą myślę o burzy
A słońce wysoko, wysoko
Świeci pilotom w oczy
Rozgrzewa niestrudzenie
Zimne, niebieskie przestrzenie
Czekam na wiatr co rozgoni
Ciemne skłębione zasłony
Stanę wtedy na raz
Ze słońcem twarzą w twarz
Czekam na wiatr co rozgoni
Ciemne skłębione zasłony
Stanę wtedy na raz
Ze słońcem twarzą w twarz
Krakowski Spleen
Wolken hangen boven de stad
Donker en ik kan niet opstaan
Ik trek de dekens dieper over me heen
Verdwijn, ik krul me in mezelf
De lucht is plakkerig en dik
Vocht nestelt zich op gezichten
Een vogel zit treurig op de tak
Lui strijkt hij zijn veren glad
De ochtend gaat over in de middag
Uren verstrijken zonder enige kracht
Soms zoemt er een vlieg
In de klauwen van een spinnenweb
En de zon hoog, hoog
Schijnt in de ogen van de piloten
Verwarmt onvermoeibaar
Koude, blauwe ruimtes
Ik wacht op de wind die alles wegjaagt
Donkere, opgestapelde gordijnen
Dan sta ik ineens rechtop
Met de zon recht tegenover me
Ik wacht op de wind die alles wegjaagt
Donkere, opgestapelde gordijnen
Dan sta ik ineens rechtop
Met de zon recht tegenover me
De straten gehuld in mist
Verdrinken in blinde plassen
Ik kijk moe door het raam
Met verlangen denk ik aan de storm
En de zon hoog, hoog
Schijnt in de ogen van de piloten
Verwarmt onvermoeibaar
Koude, blauwe ruimtes
Ik wacht op de wind die alles wegjaagt
Donkere, opgestapelde gordijnen
Dan sta ik ineens rechtop
Met de zon recht tegenover me
Ik wacht op de wind die alles wegjaagt
Donkere, opgestapelde gordijnen
Dan sta ik ineens rechtop
Met de zon recht tegenover me