Non, Je N'ai Pas Oublié
La ville blanche écrasée de soleil
Où, un jour, je suis né
Les rues en pente, le pont sur le Rummel,
Les jardins d'orangers
{Refrain:}
Non, je n'ai pas oublié
Bien que ma vie ait changé
Mais le silence est souvent une façon d'aimer
Non, non, non, non, je n'ai pas oublié
Tous ces visages attristés
Mais on n'a pas le droit de sacrifier
Le présent au passé
La rue qui chante, l'été venu,
N'oublie pas l'hiver brutal
Et les blessures que l'on ne voit plus
Lui font encore bien mal
Tant d'espérance tout à coup balayée
Par un vent de folie
Tant d'innocence tout à coup étonnée
D'implorer le sursis
{au Refrain}
Quand un orage assombrit le ciel
Il faut que tombe la pluie
Avant de retrouver au soleil
L'envie d'aimer la vie
Tous ces liens qui ont tressé
La chaîne qui tenait le bateau
Tous ces liens qui ont craqué
En laissant sur le quai nos berceaux
Non, je n'ai pas oublié
Bien que ma vie ait changé
Mais le silence est souvent une façon d'aimer
Non, non, non, non je n'ai pas oublié
Et je n'oublierai jamais
Mais aujourd'hui vous et moi n'y pouvons rien changer
Non, non, non, non, je n'ai pas oublié
Et je n'oublierai jamais
Mais aujourd'hui vous et moi n'y pouvons rien changer
Non, non, non, non
Nee, Ik Heb Niet Vergeten
De witte stad verhit door de zon
Waar ik op een dag ben geboren
De hellende straten, de brug over de Rummel,
De sinaasappelboomgaarden
{Refrein:}
Nee, ik heb niet vergeten
Hoewel mijn leven veranderd is
Maar de stilte is vaak een manier om te houden van
Nee, nee, nee, nee, ik heb niet vergeten
Al die treurige gezichten
Maar we hebben niet het recht om te offeren
Het heden voor het verleden
De straat die zingt, de zomer is gekomen,
Vergeet de brute winter niet
En de wonden die je niet meer ziet
Doen nog steeds pijn
Zoveel hoop plotseling weggevaagd
Door een waanzinnige wind
Zoveel onschuld plotseling verbaasd
Om om uitstel te vragen
{bij het Refrein}
Wanneer een storm de lucht verduistert
Moet de regen vallen
Voordat we in de zon
De zin om van het leven te houden terugvinden
Al die banden die geweven hebben
De ketting die het schip vasthield
Al die banden die gebroken zijn
En onze wiegjes op de kade hebben achtergelaten
Nee, ik heb niet vergeten
Hoewel mijn leven veranderd is
Maar de stilte is vaak een manier om te houden van
Nee, nee, nee, nee, ik heb niet vergeten
En ik zal nooit vergeten
Maar vandaag kunnen jij en ik er niets aan veranderen
Nee, nee, nee, nee, ik heb niet vergeten
En ik zal nooit vergeten
Maar vandaag kunnen jij en ik er niets aan veranderen
Nee, nee, nee, nee
Escrita por: E. Angulo Macias