Mercy
Je suis née ce matin, je m’appelle Mercy
Au milieu de la mer, entre deux pays
Mercy
C’était un long chemin et Maman l’a pris
Elle m’avait dans la peau, huit mois et demi
Oh oui, huit mois et demi
On a quitté la maison, c’était la guerre
Sûr qu’elle avait raison, y’avait rien à perdre
Oh non, excepté la vie
Je suis née ce matin, je m’appelle Mercy
On m’a tendu la main et je suis en vie
Je suis tous ces enfants que la mer a pris
Je vivrai cent mille ans, je m’appelle Mercy
S'il est urgent de naître, comprenez aussi
Qu'il est urgent de renaître, quand tout est détruit
Mercy
Et là devant nos yeux y’avait l’ennemie
Une immensité bleue peut-être infinie
Mais oui, on en connaissait le prix
Surgissant d’une vague, un navire ami
A redonné sa chance à notre survie
C’est là, que j’ai poussé mon premier cri
Je suis née ce matin, je m’appelle Mercy
On m’a tendu la main et je suis en vie
Je suis tous ces enfants que la mer a pris
Je vivrai cent mille ans, je m’appelle Mercy
Derrière les sémaphores, serait-ce le bon port?
Que sera demain? Face à face ou main dans la main
Que sera demain?
Je suis née ce matin, je m’appelle Mercy
Merci, merci, merci, merci
Merci, merci, je vais bien merci
Merci, merci, merci, merci
Merci, merci, je vais bien merci
Merci, merci, merci, merci
Merci, merci, je vais bien merci
Merci, merci, merci, merci
Merci, merci, je vais bien merci
Genade
Ik ben vanmorgen geboren, ik heet Genade
Tussen de zee, tussen twee landen
Genade
Het was een lange weg en Mama heeft hem genomen
Ze droeg me in haar buik, acht maanden en een halve
Oh ja, acht maanden en een halve
We hebben het huis verlaten, het was oorlog
Zeker dat ze gelijk had, er was niets te verliezen
Oh nee, behalve het leven
Ik ben vanmorgen geboren, ik heet Genade
Men heeft me de hand gereikt en ik ben in leven
Ik ben al die kinderen die de zee heeft meegenomen
Ik zal honderdduizend jaar leven, ik heet Genade
Als het dringend is om te worden geboren, begrijp ook
Dat het dringend is om opnieuw te worden geboren, als alles is verwoest
Genade
En daar voor onze ogen was de vijand
Een immense blauwe zee, misschien oneindig
Maar ja, we wisten wat het kostte
Voortkomend uit een golf, een vriendenschip
Heeft ons een kans op overleven gegeven
Daar heb ik mijn eerste schreeuw gelaten
Ik ben vanmorgen geboren, ik heet Genade
Men heeft me de hand gereikt en ik ben in leven
Ik ben al die kinderen die de zee heeft meegenomen
Ik zal honderdduizend jaar leven, ik heet Genade
Achter de seinlichten, zou dat de goede haven zijn?
Wat zal morgen brengen? Van aangezicht tot aangezicht of hand in hand
Wat zal morgen brengen?
Ik ben vanmorgen geboren, ik heet Genade
Dank je, dank je, dank je, dank je
Dank je, dank je, het gaat goed, dank je
Dank je, dank je, dank je, dank je
Dank je, dank je, het gaat goed, dank je
Dank je, dank je, dank je, dank je
Dank je, dank je, het gaat goed, dank je
Dank je, dank je, dank je, dank je
Dank je, dank je, het gaat goed, dank je