DISINCANTO
Io non vivo più con sotto le istruzioni
Tutto ciò che so spero che mi abbandoni
E sono mie le bugie che mi hanno detto
E sono mie il male e il bene e sono solo fantasie
Non voglio più nemmeno un motivo per vivere
Un Dio, un amore, un limite e voglio anche soffrire
Ma non per quello che ho in testa, ma perché vivo
E la realtà è un mobile con mille spigoli
Ci sbatto i lividi, ma mi fa ridere, eh, eh
Ma non mi fa più paura
Non cerco più neanche la verità
A costo di non, a costo di non illudermi mai più, nah-ah
Io non ho più paura
Ho gli occhi gonfi del mio disincanto
Cosa resta di me? Che resta di me?
Un'anima nel nulla, ah-ah, ah-ah
Ho gli occhi gonfi del mio disincanto
Nah-ah, ah-ah, ah-ah, eh, eh
Secondo Dio io sarei nata da una costola
Ma lui non sa che è nato dalla mia paura
Se fossi stata Eva avrei ingoiato pure il torsolo
Assieme a tutta la mela, con i semi
Vita, eccomi
Voglio essere leggera senza stare
In superficie, come il livello del mare
Spero solo che il mio essere pesante non si confonda con la mia profondità
Non parlo mai senza dire cose stupide
Mi piace, sai, anche prendermi per il culo
Vantarmi del mio modo di scopare davanti a te
E sentirmi ancora alle mie prime armi
Non voglio programmare e pensare a cosa fare
E dare un significato al male e non attraversarlo
Subire le emozioni, sapere i tuoi segreti
Voglio rendere bello tutto ciò che metto dentro i miei occhi
Ma non mi fa più paura
Non cerco più neanche la verità
A costo di non, a costo di non illudermi mai più, nah-ah
Io non ho più paura
Ho gli occhi gonfi del mio disincanto
Cosa resta di me? Che resta di me?
Un'anima nel nulla ah-ah, ah-ah
Ho gli occhi gonfi del mio disincanto
Nah-ah, ah-ah, ah-ah, eh, eh
Come so, sono sola
Tutti hanno una via e io no
ONTGOOCHEID
Ik leef niet meer met instructies onder mijn huid
Alles wat ik weet, hoop dat het me verlaat
En de leugens die me verteld zijn, zijn van mij
En het kwaad en het goede, het zijn alleen fantasieën
Ik wil niet eens meer een reden om te leven
Een God, een liefde, een grens, en ik wil ook lijden
Maar niet om wat ik denk, maar omdat ik leef
En de realiteit is een meubel met duizend hoeken
Ik stoot me eraan, maar het laat me lachen, eh, eh
Maar ik ben er niet meer bang voor
Ik zoek ook de waarheid niet meer
Ook al kost het me, ook al kost het me om me nooit meer te laten misleiden, nah-ah
Ik ben niet meer bang
Ik heb gezwollen ogen van mijn ontgoocheling
Wat blijft er van mij? Wat blijft er van mij?
Een ziel in het niets, ah-ah, ah-ah
Ik heb gezwollen ogen van mijn ontgoocheling
Nah-ah, ah-ah, ah-ah, eh, eh
Volgens God zou ik uit een rib zijn geboren
Maar hij weet niet dat hij uit mijn angst is geboren
Als ik Eva was geweest, had ik ook de klok gegeten
Samen met de hele appel, met de pitten
Leven, hier ben ik
Ik wil licht zijn zonder te blijven
Op het oppervlak, zoals het zeeniveau
Ik hoop alleen dat mijn zwaarte niet verward wordt met mijn diepte
Ik praat nooit zonder domme dingen te zeggen
Ik vind het leuk, weet je, om mezelf belachelijk te maken
Opscheppen over mijn manier van vrijen voor jou
En me weer als een beginner voelen
Ik wil niet plannen en denken aan wat te doen
En kwaad een betekenis geven en het niet oversteken
De emoties ondergaan, jouw geheimen weten
Ik wil alles mooi maken wat ik in mijn ogen stop
Maar ik ben er niet meer bang voor
Ik zoek ook de waarheid niet meer
Ook al kost het me, ook al kost het me om me nooit meer te laten misleiden, nah-ah
Ik ben niet meer bang
Ik heb gezwollen ogen van mijn ontgoocheling
Wat blijft er van mij? Wat blijft er van mij?
Een ziel in het niets, ah-ah, ah-ah
Ik heb gezwollen ogen van mijn ontgoocheling
Nah-ah, ah-ah, ah-ah, eh, eh
Zoals ik weet, ben ik alleen
Iedereen heeft een pad en ik niet