Lucifer
もう生きることさえ許されず諦めかけていた
mou ikiru kotosae yurusarezu akiramekaketeita
不透明な雨に打たれながら僕は一人空を見上げている
futoumei na ame ni utare nagara boku wa hitori sora wo miageteiru
太陽まで僕を見捨てたの？悲しみに染まる白い部屋の中で
taiyou made boku wo misuteta no? kanashimi ni somaru shiroi heya no naka de
暖かな陽射しに初めて死を意識した
atatakana hizashi ni hajimete [shi] wo ishiki shita
赤く染まり行く左手を憎む悲しみ
akaku somari yuku hidarite wo nikumu kanashimi
薄紅の花が舞うこの夜に
usubeni no hana ga mau kono yoru ni
出会いは優しい風が吹く美しい街
deai wa yasashii kaze ga fuku utsukushii ju ga afureru machi
二人合図ん木漏れ日に濡れ盲目な恋が幕を開けた
futari gouzen komorebi ni nure moumoku na koi ga maku wo aketa
優しさん中で初めて安らぎに触れた
yasashisa n naka de hajimete yasuragi ni fureta
生きていく強さと喜びを教えてくれたね
ikite iku tsuyosa to yorokobi wo oshietekureta ne
白い部屋で二人抱き合った温もりに僕は少し震えていたよ
shiroi heya de futari daki atta nukumori ni boku wa sukoshi furueteita yo
初めて見せた涙に君は優しさと愛で包んでくれたね
hajimete miseta namida ni kimi wa yasashisa to ai de tsutsumikon de kureta ne
行かないで後少しだけ せめてこのの夜が明けるまで
[ikanai de ato sukoshi dake semete kono no yoru ga akakeru made
濡れる唇に絡めてしたでなぞる弱さがただ切なくて
nureru kuchibiru ni karamete shita de na zoru yowasa ga tada setsunakute]
離別の予感を冷たい現実と残酷な
[ribetsu] no yokan wo tsumetai genjitsu to zankoku na
結末をいつも連れてくるけど
ketsumatsu wo itsu mo tsurete kuru kedo
白い部屋に振り返れば君が
shiroi heya ni furikaereba kimi ga
涙目で僕に笑いかけるけれど
namida me de boku ni waraikakeru keredo
今の僕はもう君の姿を見る度に
ima no boku wa mou kimi no sugata wo miru do ni
ただ痛いたしくて瞳を伏せてしまう
tada itaitashikute hitomi wo fuseteshi mou
もう少し僕に優しさがあれば君はこんなにも
mou sukoshi boku ni yasashisa ga areba kimi wa konna ni mo
逃がしまずに生きていけたのにね
nigashimazu ni ikite iketa no ni ne
僕に出会わなくれば幸せな家庭のままでいられたのに
boku ni deawanakureba shiwase na katei no mama de irareta no ni
なぜ君の優しさを僕は裏切り続けたのだろう
naze kimi no yasashisa wo boku wa [uragiri] tsuduketa no darou
あんなにも愛し合えた日々は儚くて
anna ni mo itoshi aeta hibi wa hakanakute
君の優しさに君の温もりの触れたいよ
kimi no tasashisa ni kimi no mukumori no furetai yo
もしも君が僕は許してくれるのならこの命さえ惜しくない
moshi mo kimi ga boku wa yurushitekureru no nara kono inochi sae oshikunai
さよならと告げる君の細い指先が
sayonara to tsugeru kimi no hosoi yubisaki ga
僕を狂わせる流し涙が痛すぎて
boku wo kuruwaseru nagashi namida ga itasugite
人はなぜ死にゆく姿に真実の愛を知るのだろう
hito wa naze shi ni yuku sugata ni shinjitsu no ai wo shiru no darou
君はもう二度と瞳を覚ますこともないのにね
kimi wa mou nido to hitomi wo samasu koto mo nai no ni ne
Lucifer
Al was ik al bijna opgegeven, zelfs het leven was me niet meer gegund
Onder de ondoorzichtige regen kijk ik alleen naar de lucht omhoog
Heeft de zon me in de steek gelaten? In de witte kamer vol verdriet
Voelde ik voor het eerst de dood door de warme zonneschijn
De haat voor mijn linkse hand die rood begint te kleuren van verdriet
Terwijl de lichtroze bloemen deze nacht om me heen dansen
De ontmoeting in een mooie stad waar een zachte bries waait
Twee mensen, een teken, in het gefilterde licht van de bomen begon de blinde liefde
In die vriendelijkheid voelde ik voor het eerst de rust
Je leerde me de kracht en vreugde van het leven
In de witte kamer omhelsden we elkaar, de warmte deed me een beetje beven
Je omhulde mijn eerste tranen met je liefde en vriendelijkheid
Ga niet weg, nog even, tot deze nacht ten einde is
De zwakte die zich om mijn natte lippen wikkelt is gewoon zo pijnlijk
De voorgevoelens van afscheid brengen altijd de koude realiteit
En de wrede afloop met zich mee
Als ik me omdraai in de witte kamer zie ik jou
Met tranen in je ogen lach je naar me
Maar nu, elke keer als ik je zie
Is het zo pijnlijk dat ik mijn ogen neersla
Als ik maar iets meer vriendelijkheid had, zou je niet zo
Vluchtig zijn en had je verder kunnen leven
Als je me nooit had ontmoet, had je gelukkig kunnen zijn in je gezin
Waarom blijf ik jouw vriendelijkheid verraden?
Die dagen waarin we zo van elkaar hielden zijn zo vluchtig
Ik wil je aanraken, jouw warmte voelen
Als je me zou vergeven, zou ik zelfs mijn leven niet betreuren
Jouw dunne vingertoppen die me gedag zeggen
Maken me gek, de tranen die stromen zijn te pijnlijk
Waarom leren mensen de ware liefde pas in de aanblik van de dood?
Jij zult je ogen nooit meer openen.