O Navio
Só deixei no cais a multidão
A terra dos mortais
A confusão
Navego sem farol, sem agonia distante
E vou nesta corrente
Na maré
No securo da menor consolação
Acordo a meio do mar que me arrepia
E foge
A minha paixão é uma loucura
Ando
Numa viagem perdida
O navio anda à deriva
Sózinho
Não é grande o mal, bem pouco dura
E quando
Afundar a minha vida
Se calhar sou prometida do mundo
Het Schip
Ik liet de menigte achter op de kade
Het land der stervelingen
De verwarring
Ik zeil zonder licht, zonder verre pijn
En ga mee met de stroom
Bij het tij
In de schaduw van de kleinste troost
Word ik wakker halverwege de zee die me doet rillen
En vlucht weg
Mijn passie is een gekte
Ik loop
Op een verloren reis
Het schip drijft rond
Alleen
Het is niet zo erg, het duurt maar kort
En wanneer
Mijn leven zinkt
Misschien ben ik de belofte van de wereld
Escrita por: Pedro Ayres Magalhães