Luda Vodo Stani, Stani (Fado Bacalhau)
Luda vodo stani, stani
Jer sve kraći su ti dani
Što sve brže tečeš znaj
Zašto žuriš tako slijepo
More čeka tamo prijeko
Ne žuri da vidiš kraj
I ja sam nekad luda voda bila
Zabluda davala mi krila
U želji da stignem do mora
U bujici srce sam slomila
Ljubila bez da sam voljela
Zvala me nova zora
ŽIvote moj što te proživjeh
U ludoj trci i ne vidjeh
Da mi kroz prste tečeš ti
Sad kad si na obali na mora
Tužna svaka je zora
Jer se nećeš vratiti
Luda Vodo Stani, Stani (Fado Bacalhau)
Loca agua, detente, detente
Porque tus días son cada vez más cortos
Sabes que todo fluye más rápido
¿Por qué te apuras tan ciegamente?
El mar te espera allá lejos
No te apresures en ver el final
Yo también fui una vez loca agua
La ilusión me daba alas
En el deseo de llegar al mar
En la corriente rompí mi corazón
Besé sin amar
Me llamaba el nuevo amanecer
Vida mía, lo que viví contigo
En una loca carrera y no vi
Que se me escapabas entre los dedos
Ahora que estás en la orilla del mar
Cada amanecer es triste
Porque no volverás