Пропасть
В твоей душе лед,
В твоей душе нет страха –
Нет чувств и слез.
Когда-то по твоим щекам
Падали слезы,
Но капли застыли на сквозь.
Твое сердце превратилось в камень,
Догорел души огонь,
Когда в тебе разыгралось пламя
И догорела любовь.
Но где же спасенье,
Где преступленье –
Нет оправданья,
Нет наказанья.
Ты заражаешь
Своею болезнью,
Ставишь преграду
Своему спасенью.
Небо вечно в слезах…
Проще в пропасть упасть…
Когда-нибудь ты
Останешься одна,
Ты будешь презирать себя.
Холод души твоей
Убьет навеки тебя,
Хоть и ты будешь жива.
Твое сердце превратилось в камень,
Догорел души огонь,
Когда в тебе разыгралось пламя
И догорела любовь.
Но где же спасенье,
Где преступленье –
Нет оправданья,
Нет наказанья.
Ты заражаешь
Своею болезнью,
Ставишь преграду
Своему спасенью.
Небо вечно в слезах…
Проще в пропасть упасть…
Ты боишься умереть
Хотя знаешь, что уже давно нашла смерть.
Тебя терзает множество стен,
Ты попадаешь в собственный плен.
Вечно, вечно в слезах…
Проще в пропасть упасть…
Afgrond
In jouw ziel is er ijs,
In jouw ziel is er geen angst –
Geen gevoelens en geen tranen.
Ooit vielen er tranen
Over jouw wangen,
Maar de druppels zijn bevroren.
Je hart is veranderd in steen,
Het vuur van je ziel is gedoofd,
Toen het vlammen in je ontbrandde
En de liefde is verbrand.
Maar waar is de redding,
Waar is de zonde –
Geen rechtvaardiging,
Geen straf.
Je besmet anderen
Met jouw ziekte,
Je zet een muur op
Tegen je eigen redding.
De hemel is altijd in tranen…
Het is makkelijker om in de afgrond te vallen…
Ooit zul je
Alleen achterblijven,
Je zult jezelf verachten.
De kou van jouw ziel
Zal je voor altijd doden,
Ook al blijf je leven.
Je hart is veranderd in steen,
Het vuur van je ziel is gedoofd,
Toen het vlammen in je ontbrandde
En de liefde is verbrand.
Maar waar is de redding,
Waar is de zonde –
Geen rechtvaardiging,
Geen straf.
Je besmet anderen
Met jouw ziekte,
Je zet een muur op
Tegen je eigen redding.
De hemel is altijd in tranen…
Het is makkelijker om in de afgrond te vallen…
Je bent bang om te sterven
Hoewel je weet dat je al lang de dood hebt gevonden.
Je wordt gekweld door talloze muren,
Je valt in je eigen gevangenis.
Altijd, altijd in tranen…
Het is makkelijker om in de afgrond te vallen…