Jumento Celestino
De quem é esse jegue?
De quem é esse jegue?
De quem é esse jegue?
Ô, rapaz
Não é jegue, não, é jumentio
Tava ruim lá na Bahia, profissão de boia-fria
Trabalhando noite e dia, num era isso que eu queria
Eu vim-me embora pra Sum Paulo
Eu vim no lombo dum jumento, com pouco conhecimento
Enfrentando chuva e vento e dando uns peido fedorento (vish, bunda!)
Até minha bunda fez um calo
Chegando na capital, uns puta predião legal
As mina pagando um pau, mas meu jumento tava mal
Precisando reformar
Fiz a pintura, importei quatro ferradura
Troquei até dentadura e, pra completar a belezura
Eu instalei um Roadstar
Descendo com o jumento na mó vula
Ultrapassei farol vermelho e dei de frente com uma mula
Saí avuando, parecia um foguete
Só não estourei meu coco pois tava de capacete
Me alevantei, o dono da mula gritando
O povo em volta, tudo olhando, e ninguém pra me socorrer
Fugi mancando e a multidão se amontoando
Em coro, tudo gritando: Baiano, cê vai morrê
Depois desse sofrimento, a maior desilusão
Pra aumentar o meu lamento, foi-se embora meu jumento
E me deixou com as prestação
E hoje eu tô arrependido de ter feito imigração
Volto pra casa fudido, com um monte de apelido
O mais bonito é Cabeção
Jumento Celestino
Van wie is deze ezel?
Van wie is deze ezel?
Van wie is deze ezel?
Oh, jongen
Het is geen ezel, het is een jumentio
Het was slecht daar in Bahia, als seizoensarbeider
Werken dag en nacht, dat was niet wat ik wilde
Ik ben naar São Paulo gekomen
Op de rug van een ezel, met weinig kennis
Tegen de regen en de wind, en met wat stinkende scheten (bah, kont!)
Zelfs mijn kont kreeg een blaar
Aangekomen in de hoofdstad, een paar vette gebouwen
De meiden waren onder de indruk, maar mijn ezel was niet goed
Die moest opgeknapt worden
Ik deed een likje verf, importeerde vier hoefijzers
Verving zelfs de gebitsprothese en, om het af te maken
Installeerde ik een Roadstar
Met de ezel naar beneden in de volle vaart
Negeerde een rood verkeerslicht en kwam oog in oog met een muilezel
Ik ging als een raket, leek wel een vuurpijl
Ik knalde bijna mijn hoofd, maar had een helm op
Ik stond op, de eigenaar van de muilezel schreeuwde
De mensen om me heen, allemaal kijkend, en niemand om me te helpen
Ik vluchtte mankend en de menigte verzamelde zich
In koor, iedereen schreeuwde: Baiano, je gaat dood
Na dit lijden, de grootste teleurstelling
Om mijn verdriet te vergroten, is mijn ezel vertrokken
En liet me met de rekeningen
En vandaag ben ik spijtig dat ik geëmigreerd ben
Ik ga terug naar huis, kapot, met een hoop bijnamen
De mooiste is Cabeção