Assis Valente
Laranjeiras, Largo do Machado
E a soma dos pecados que a noite apagou
No Largo da Glória
Onde foi achado, mal acabado Assis Valente
Que de valente só teve a raça
De se queimando pra praça
Pra se fazer mais feliz
Os poetas do Rio de Janeiro
E aqueles cantores que o tempo levou
Todos eles lembram com respeito
Daquele companheiro de samba e de dor
Assim Valente morreu na praça
E deu um nó na desgraça
Pra se fazer mais feliz
Camisa listrada ficou na saudade
Amarrotada e sem consolação
E um pandeiro e machucado e batuqueiro
Foi sua ultima recordação
E um pandeiro e machucado e batuqueiro
Foi sua ultima recordação
Dappere Assis
Laranjeiras, Largo do Machado
En de som van de zonden die de nacht heeft gewist
In het Largo da Glória
Waar de slecht aflopende Assis Valente werd gevonden
Die van dapperheid alleen de moed had
Om zich te verbranden voor het plein
Om gelukkiger te worden
De dichters van Rio de Janeiro
En die zangers die de tijd heeft meegenomen
Ze herinneren zich allemaal met respect
Die maat van samba en van pijn
Zo stierf Valente op het plein
En maakte een knoop in de ellende
Om gelukkiger te worden
Gestreept shirt bleef in de herinnering
Kreukelig en zonder troost
En een pandeiro, gekwetst en ritmisch
Was zijn laatste herinnering
En een pandeiro, gekwetst en ritmisch
Was zijn laatste herinnering