Quello Che Le Donne Non Dicono
Ci fanno compagnia certe lettera d'amore
parole che restano con noi,
e non andiamo via
ma nascondiamo del dolore
che scivola, lo sentiremo poi,
abbiamo troppa fantasia, e se diciamo una bugia
è una mancata verità che prima o poi succederà
cambia il vento ma noi no
e se ci trasformiamo un po'
è per la voglia di piacere a chi c'è già o potrà arrivare a stare con noi,
siamo così
è difficile spiegare
certe giornate amare, lascia stare, tanto ci potrai trovare qui,
con le nostre notti bianche,
ma non saremo stanche neanche quando ti diremo ancora un altro "si".
In fretta vanno via della giornate senza fine,
silenzi che familiarità,
e lasciano una scia le frasi da bambine
che tornano, ma chi le ascolterà...
E dalle macchine per noi
i complimenti dei playboy
ma non li sentiamo più
se c'è chi non ce li fa più
cambia il vento ma noi no
e se ci confondiamo un po'
è per la voglia di capire chi non riesce più a parlare
ancora con noi.
Siamo così, dolcemente complicate,
sempre più emozionate, delicate ,
ma potrai trovarci ancora quì
nelle sere tempestose
portaci delle rose
nuove cose
e ti diremo ancora un altro "si",
è difficile spiegare
certe giornate amare, lascia stare, tanto ci potrai trovare qui,
con le nostre notti bianche,
ma non saremo stanche neanche quando ti diremo ancora un altro "si"
Wat Vrouwen Niet Zeggen
Soms houden ons bepaalde liefdesbrieven gezelschap
woorden die bij ons blijven,
en we gaan niet weg
maar verbergen wat pijn doet
het glijdt weg, dat voelen we later pas,
we hebben te veel fantasie, en als we een leugen vertellen
is het een gemiste waarheid die vroeg of laat zal gebeuren
de wind verandert maar wij niet
en als we een beetje veranderen
is het voor de behoefte om te behagen wie er al is of zal komen om bij ons te zijn,
zo zijn we
het is moeilijk uit te leggen
sommige bittere dagen, laat maar zitten, je kunt ons hier vinden,
met onze witte nachten,
maar we zullen niet moe zijn zelfs niet als we je weer een ander "ja" zeggen.
De dagen zonder einde gaan snel voorbij,
silences die vertrouwd zijn,
en ze laten een spoor achter de zinnen van meisjes
die terugkomen, maar wie zal ze horen...
En vanuit de auto’s voor ons
de complimenten van de playboys
maar we horen ze niet meer
als er niemand meer is die ze ons geeft
de wind verandert maar wij niet
en als we een beetje in de war zijn
is het voor de behoefte om te begrijpen wie niet meer kan praten
nog steeds met ons.
Zo zijn we, zoet ingewikkeld,
steeds emotioneler, delicaat,
maar je kunt ons hier nog steeds vinden
in de stormachtige avonden
breng ons rozen
nieuwe dingen
en we zullen je weer een ander "ja" zeggen,
het is moeilijk uit te leggen
sommige bittere dagen, laat maar zitten, je kunt ons hier vinden,
met onze witte nachten,
maar we zullen niet moe zijn zelfs niet als we je weer een ander "ja" zeggen.