Canto Straniero
Chiara così la notte non è stata mai
E triste sì perché te ne vai
Non dormirai questa notte abbracciato con me
Perché so che ormai tu ti sei innamorato di lei
Lento sarà il mio disco che ti legherà
Un po' più a lei e meno a me
E scorderai il mio nome ma non scorderai
Questa estate che finirà senza di noi
Intonerò le note più alte che so
Per i tuoi sì e per i tuoi no.
Forse per te come un canto straniero sarò
Sola volerò certa che non mi perderò.
Proprio adesso che credo nell'immensità
Ascolta il mio canto straniero
Non ti lascerà da solo il mio canto straniero
Siamo grandi, soffrire ci fa
Stare a terra e volare
Nell'immensità diventa il mio canto straniero
Non c'è umanità nel cuore di un canto gitano
E il mi canto straniero sei tu
Come un dolce veleno di più
Chiara così la notte non è stata mai
E triste sì perché te ne vai
Ma a posto no questa testa non la metterò
Con o senza te so che io ricomincerò
Proprio adesso che credo nell'immensità
Ascolta il mio canto straniero
Non ti lascerà da solo il mio canto straniero
Siamo grandi, soffrire ci fa
Stare a terra e volare
Nell'immensità diventa il mio canto straniero
Non c'è umanità nel cuore di un canto gitano
E il mi canto straniero sei tu
Come un dolce veleno di più
Vreemde Zang
Chiara, zo is de nacht nooit geweest
En triest, ja, omdat je weggaat
Je zult deze nacht niet bij me slapen
Want ik weet dat je nu verliefd op haar bent
Langzaam zal mijn plaat je binden
Een beetje meer aan haar en minder aan mij
En je zult mijn naam vergeten, maar niet vergeten
Deze zomer die zal eindigen zonder ons
Ik zal de hoogste noten zingen die ik ken
Voor jouw ja's en voor jouw nee's.
Misschien ben ik voor jou als een vreemde zang
Alleen zal ik vliegen, zeker dat ik me niet verlies.
Juist nu ik geloof in de oneindigheid
Luister naar mijn vreemde zang
Mijn vreemde zang laat je niet alleen
We zijn groot, lijden doet ons
Op de grond zijn en vliegen
In de oneindigheid wordt mijn vreemde zang
Er is geen menselijkheid in het hart van een zigeunerlied
En mijn vreemde zang ben jij
Als een zoete vergif, nog meer
Chiara, zo is de nacht nooit geweest
En triest, ja, omdat je weggaat
Maar ik zal mijn hoofd niet op zijn plaats zetten
Met of zonder jou weet ik dat ik opnieuw zal beginnen
Juist nu ik geloof in de oneindigheid
Luister naar mijn vreemde zang
Mijn vreemde zang laat je niet alleen
We zijn groot, lijden doet ons
Op de grond zijn en vliegen
In de oneindigheid wordt mijn vreemde zang
Er is geen menselijkheid in het hart van een zigeunerlied
En mijn vreemde zang ben jij
Als een zoete vergif, nog meer