Nessuno Mai
Nessuno mai, nessuno mai, nessuno, nessuno
telefonarmi tu non puoi perché a quest'ora
tocca a lei starti vicino.
Così nessuno mai, nessuno mai, mi tiene la mano
nel buio affiora la paura e mi addormento coi complessi di un bambino.
Sogno e risogno la vita mia, gli errori fatti che rifarei
i nostri patti riguardo a lei, ma se non l'ami perché ci stai
lei si serve di te mentre io ne ho bisogno per vivere
lei è signora io donna libera.
Non c'è nessuno mai ed io così da sola cammino
Spiccando goffi voli verso amici soli e tempo perso è il mio destino
Amare senza limiti è dove sbaglio io
eppure devo amarti amore mio.
Chi ruberebbe mai, nessuno mai, gli occhiali a un poeta
Senza la fantasia non scrive e allora tu cosa ne fai della mia vita ?
C'era un ragazzo che amava il fiume, io bianche piume d'airone ho
l'Africa è vergine ma è lontana, forse per questo che lui mi amò?
la mia storia di donna si ferma al primo capitolo
di prigioniera donna libera.
Chi è nessuno mai, chi è nessuno mai, chi è nessuno mai, chi è nessuno mai, chi è nessuno mai, nessuno
Io tra la folla un burattino o con i fili ingarbugliati dal destino
Chi è nessuno mai, chi è nessuno mai, chi è nessuno mai, chi è nessuno mai, chi è nessuno mai, nessuno
e sugli opuscoli il sapone l'ho scambiato per un cuore di cartone
Amare senza limiti è dove sbaglio io
eppure devo amarti amore mio
Niemand Nooit
Niemand nooit, niemand nooit, niemand, niemand
kan jou bellen, want op dit uur
moet zij bij je zijn.
Dus niemand nooit, niemand nooit, houdt mijn hand vast
in het donker komt de angst naar boven en val ik in slaap met de complexen van een kind.
Droom en her-droom mijn leven, de fouten die ik maakte, die zou ik weer maken
onze afspraken over haar, maar als je niet van haar houdt, waarom ben je dan bij haar?
Zij maakt gebruik van jou terwijl ik jou nodig heb om te leven
zij is een dame, ik ben een vrije vrouw.
Er is niemand nooit en ik loop zo alleen
met onhandige sprongetjes naar alleenstaande vrienden en verloren tijd is mijn bestemming.
Zonder grenzen houden is waar ik het fout doe
en toch moet ik van je houden, mijn liefde.
Wie zou ooit, niemand nooit, de bril van een dichter stelen?
Zonder fantasie schrijft hij niet, en wat doe jij dan met mijn leven?
Er was een jongen die van de rivier hield, ik heb witte veren van een reiger.
Afrika is maagdelijk maar ver weg, misschien is dat waarom hij van mij hield?
Mijn verhaal als vrouw stopt bij het eerste hoofdstuk
van een gevangene, een vrije vrouw.
Wie is niemand nooit, wie is niemand nooit, wie is niemand nooit, wie is niemand nooit, wie is niemand nooit, niemand?
Ik ben tussen de menigte een marionet of met de touwen verstrikt door het lot.
Wie is niemand nooit, wie is niemand nooit, wie is niemand nooit, wie is niemand nooit, wie is niemand nooit, niemand?
En op de folders heb ik zeep verwisseld voor een hart van karton.
Zonder grenzen houden is waar ik het fout doe
en toch moet ik van je houden, mijn liefde.