Amigo de Infância
Ó nobre amigo de outrora, de memórias bem vivas
Cuja importância se eleva, em amizade cativa
Amigo de infância, tesouro em tempos primordiais
Tua presença em meu viver traz ternos ideais
Em áureos dias de inocência, brincadeiras sem par
Perseguíamos sonhos juntos, alegrias a alçar
Tu eras meu confidente, meu comparsa leal
Em momentos de aflição, eras meu abrigo celestial
Oh, doce camarada, companheiro de fervor
Nossos passos entrelaçados, amizade em resplendor
Crianças que éramos, unidos pelo fio da irmandade
Compartilhando risos, segredos, em pura cumplicidade
Na roda-gigante da vida, seguimos caminhos distintos
Mas a essência de nossa amizade mantém-se indistinta
Pois o amigo de infância, na alma, perpetua
E ao reencontrar tua face, a emoção se insinua
Em cada palavra trocada, numa sincera prosa
Recordamos tempos idos, memórias de rosa
Pois um amigo de infância, feito laço emoldurado
Aos corações entrelaçados, renova o passado
Nas entrelinhas da vida, entre páginas douradas
Escrito está nosso elo, com rimas enlaçadas
Que a amizade de infância, em versos imortais
Resista ao tempo inclemente, eterna em seus sinais
Assim, caro amigo de outrora, em versos declamo
A importância de tua presença, tesouro de um reclamo
Amigo de infância, fiel guardião da lembrança
Celebremos nossa amizade, pérola em constância
Nos campos da nostalgia, ressoam ecos ancestrais
Poesia etérea que exalta laços tão especiais
Entre trovões e relâmpagos, na tempestade do viver
Teu amparo sempre presente, amigo a me socorrer
As palavras se entrelaçam em rimas que ecoam
Revelando a magnitude de um vínculo que não escoam
Nas brincadeiras e travessuras, sob o Sol a raiar
Construímos um legado que o tempo não pode apagar
Amigo de infância, semente plantada no coração
Fiel confidente, herdeiro de nobre devoção
Em dias de ventania ou céu estrelado a brilhar
A amizade genuína nunca deixa de pulsar
Mesmo que as sendas nos separem, oh amigo leal
A lembrança de tua presença é um tesouro imortal
Emaranhados na trama dos sonhos e fantasias
Selamos um pacto eterno em frases harmonias
No baú da memória, tesouro guardado com zelo
As pegadas de nossa jornada, elo raro e singelo
Oh, amigo de infância, que a vida nos afastou
Teu sorriso e tua essência nunca se desbotou
Palavras clássicas e rimas antigas entrelaçadas
Contam a história sublime de amizades consagradas
Assim, nesse poema de versos e encanto
Celebro a importância do amigo, a chama que nunca se desencanto
Que a amizade de infância, qual vinho envelhecido
Resista ao tempo, aos mares bravios e ao esquecimento atrevido
Pois a ligação que nos une transcende a própria existência
E se eterniza nas asas da poesia, em sublime essência
Que a voz dos tempos antigos ecoe com ardor
Enaltecendo a amizade, enaltecendo o amor
Amigo de infância, eterno tesouro abraçado
Na história da vida, és parte do meu legado
Vriend van de Kindertijd
Oh, nobele vriend van vroeger, met levendige herinneringen
Wiens belang stijgt, in een vriendschap die ons bindt
Vriend van de kindertijd, schat uit de oertijd
Jouw aanwezigheid in mijn leven brengt tedere idealen
In gouden dagen van onschuld, spelletjes zonder maat
Volgden we samen dromen, vreugde om te laten groeien
Jij was mijn vertrouweling, mijn trouwe maat
In momenten van angst, was jij mijn hemelse schuilplaats
Oh, zoete kameraad, met vurige passie
Onze stappen verstrengeld, vriendschap in glorie
Kinderen waren we, verbonden door de draad van broederschap
Deelden lachen, geheimen, in pure verbondenheid
In het reuzenrad van het leven, volgen we verschillende paden
Maar de essentie van onze vriendschap blijft ongewijzigd
Want de vriend van de kindertijd, in de ziel, blijft bestaan
En bij het herontmoeten van jouw gezicht, komt de emotie op
In elk woord dat we wisselen, in een oprechte conversatie
Herinneren we ons de vervlogen tijden, herinneringen van rozen
Want een vriend van de kindertijd, als een ingelijste band
Verfrist de harten die verstrengeld zijn, vernieuwt het verleden
In de tussenruimtes van het leven, tussen gouden pagina's
Is ons verband geschreven, met verzen die ons omarmen
Dat de vriendschap van de kindertijd, in onsterfelijke verzen
Weerstaat aan de genadeloze tijd, eeuwig in zijn tekenen
Zo, beste vriend van vroeger, in verzen declameer ik
Het belang van jouw aanwezigheid, een schat van een klacht
Vriend van de kindertijd, trouwe bewaker van de herinnering
Laten we onze vriendschap vieren, een parel in constantie
In de velden van nostalgie, weerklinken oude echo's
Etheree poëzie die speciale banden verheft
Tussen donder en bliksem, in de storm van het leven
Jouw steun altijd aanwezig, vriend die me helpt
De woorden verstrengelen zich in rijmen die weerklinken
Onthullend de grootheid van een band die niet vervaagt
In spelletjes en streken, onder de opkomende zon
Bouwden we een nalatenschap die de tijd niet kan wissen
Vriend van de kindertijd, zaad geplant in het hart
Trouwe vertrouweling, erfgenaam van nobele toewijding
In dagen van storm of een sterrenhemel die straalt
De oprechte vriendschap blijft altijd kloppen
Zelfs als de paden ons scheiden, oh trouwe vriend
De herinnering aan jouw aanwezigheid is een onsterfelijke schat
Verweven in de stof van dromen en fantasieën
Sloten we een eeuwig pact in harmonieuze zinnen
In de schatkist van de herinnering, zorgvuldig bewaard
De voetstappen van onze reis, een zeldzaam en eenvoudig verband
Oh, vriend van de kindertijd, die het leven ons heeft ontnomen
Jouw glimlach en jouw essentie zijn nooit vervaagd
Klassieke woorden en oude rijmen verstrengeld
Vertellen het sublieme verhaal van heilige vriendschappen
Zo, in dit gedicht van verzen en betovering
Vier ik het belang van de vriend, de vlam die nooit dooft
Dat de vriendschap van de kindertijd, als verouderde wijn
Weerstaat aan de tijd, de woeste zeeën en de brutale vergetelheid
Want de verbinding die ons verenigt overstijgt het bestaan
En wordt eeuwig in de vleugels van de poëzie, in sublieme essentie
Dat de stem van de oude tijden weerklinkt met vurigheid
Verheft de vriendschap, verheft de liefde
Vriend van de kindertijd, eeuwige schat omarmd
In het verhaal van het leven, ben jij deel van mijn nalatenschap