Na Casa do Seu Humberto
Na casa do meu avô
Seu Humberto Faraco
Eu subia no telhado
Pra roubar goiaba do seu Paco
Minha avó atrapalhada
Confundia o nome da gente
Chamava o Nélson de Jova
E eu de um nome diferente
Desce daí Néquinho
Sérgio, Flavinho, Mário, Darcy
Até acertar o meu nome
Eu já nem «tava» mais ali
Nós éramos três meninos
Numa confusão de gurias
Eu, o Nélson e o Jova
Filho de Beatriz, minha tia
E aí veio Giulianna
Logo depois a Caroline
Thaís chegou há pouco
Na família das meninas
Antes era Lulu and Lili,
Gica, Bribri, Gyssia e Cristina
Ah, quanta guria solta
A atazanar a Constantina
Eu me lembro desse tempo
Guilherme não tinha nascido
Na cristaleira, todos os doces
Antes do almoço era proibido
Eu vou contar agora
O que ninguém nunca revelou
A chave da cristaleira
Ficava em cima do armário do vô
Bij het huis van mijn opa
Bij het huis van mijn opa
De heer Humberto Faraco
Klimde ik op het dak
Om guave van de heer Paco te stelen
Mijn oma was een beetje chaotisch
Verwarrend onze namen
Ze noemde Nélson Jova
En mij met een andere naam
Kom daar maar eens af Néquinho
Sérgio, Flavinho, Mário, Darcy
Voordat ze mijn naam goed had
Was ik er al niet meer bij
We waren met drie jongens
In een chaos van meisjes
Ik, Nélson en Jova
De zoon van Beatriz, mijn tante
En toen kwam Giulianna
Kort daarna Caroline
Thaís is er pas net
Bij de meisjesfamilie bijgekomen
Eerst waren er Lulu en Lili,
Gica, Bribri, Gyssia en Cristina
Oh, wat een stel loslopende meiden
Die Constantina lastigvielen
Ik herinner me die tijd
Guilherme was nog niet geboren
In de vitrinekast, al het snoep
Voor het eten was verboden
Ik ga nu vertellen
Wat niemand ooit heeft onthuld
De sleutel van de vitrinekast
Lag bovenop de kast van opa