Zomaar Een Mens
Met een wazige blik
Kijkt hij door het prikkeldraad
Ongeveer zo oud als ik
Als hij op de foto gaat
Gemarteld
Vernederd
Een plaatje, een oorlog van levende beelden
Die na een paar jaar weer vergeelden
Een foto van mensen met tranen op wangen
Heel even door lenzen gevangen
Zomaar een mens
Zomaar een mens
Zomaar een
Met een angstig gezicht
In een grijze lege straat
Allebei haar ogen dicht
Dichtgeknepen voor de haat
Zo jong nog
Zo oud al
De plaatjes, een oorlog van levende beelden
Die na een paar jaar weer vergeelden
De foto=92s van blikken vol hoop en verlangen
Heel even door lenzen gevangen
De plaatjes, een tijdperk gevangen voor even
Ze komen nog altijd tot leven
De plaatjes, van mannen met tanks en geweren
Te veel om nog echt te choqueren
Zomaar een mens
Zomaar een mens
Zomaar een lens
Zomaar een
Zomaar een mens
Simplemente un ser humano
Con una mirada borrosa
Él mira a través del alambre de púas
Aproximadamente de mi misma edad
Cuando se toma la foto
Torturado
Humillado
Una imagen, una guerra de imágenes vivas
Que después de unos años se desvanecen
Una foto de personas con lágrimas en las mejillas
Capturadas por un instante a través de lentes
Simplemente un ser humano
Simplemente un ser humano
Simplemente un
Con un rostro temeroso
En una calle gris y vacía
Ambos ojos cerrados
Apretados por el odio
Tan joven aún
Tan viejo ya
Las imágenes, una guerra de imágenes vivas
Que después de unos años se desvanecen
Las fotos de miradas llenas de esperanza y anhelo
Capturadas por un instante a través de lentes
Las imágenes, una época capturada por un momento
Siguen cobrando vida
Las imágenes, de hombres con tanques y armas
Demasiado impactantes para sorprender realmente
Simplemente un ser humano
Simplemente un ser humano
Simplemente una lente
Simplemente un
Simplemente un ser humano