Opa
Vroeger zat ik uren op de stoel bij opa
Hij vertelde me dan altijd een verhaal
Of we gingen samen naar de golven kijken
En de mensen kenden opa allemaal
Ja ik weet nog hoe we konden blijven lachen
Om een hondje dat daar speelde op het strand
En dat zomaar naar de golven ging staan blaffen
Of wou vechten met een weggewaaide krant
En zo liepen we vaak zonder wat te zeggen
Lange einden heel gezellig hand in hand
En dan keek ik om en zag m'n kleine voeten
Naast m'n opa's grote stappen in het zand
Maar nu loop ik in m'n eentje
Want m'n opa loopt niet mee
En ik breng m'n kleine tranen
Naar die hele grote zee
Ik zie nog mijn opa liggen
Als een stille witte pop
Opa sloot voorgoed zijn ogen
En hij slaat ze nooit meer op
Maar nu loop ik in m'n eentje
Want m'n opa loopt niet mee
En ik breng m'n kleine tranen
Naar die hele grote zee
Ik zie nog mijn opa liggen
Als een stille witte pop
Opa sloot voorgoed zijn ogen
En hij slaat ze nooit meer op
Duizend golven spoelden over opa's stappen
'T zijn alleen mijn eigen voeten die daar staan
Maar ik ken nog zijn verhalen en zijn grappen
En ik weet nog wat ik met hem heb gedaan
En zo is opa toch een beetje blijven leven
Want herinneringen raak je nooit meer kwijt
En hij heeft me zoveel goede raad gegeven
Dus hij blijft gewoon m'n opa voor altijd
En zo liepen we vaak zonder wat te zeggen
Lange einden heel gezellig hand in hand
En dan keek ik om en zag m'n kleine voeten
Naast m'n opa's grote stappen in het zand
Maar nu loop ik in m'n eentje
Want m'n opa loopt niet mee
En ik breng m'n kleine tranen
Naar die hele grote zee
Ik zie nog mijn opa liggen
Als een stille witte pop
Opa sloot voorgoed zijn ogen
En hij slaat ze nooit meer op
Abuelo
Antes solía pasar horas en la silla con mi abuelo
Siempre me contaba una historia
O íbamos juntos a mirar las olas
Y todos conocían a mi abuelo
Sí, recuerdo cómo solíamos reír
Por un perrito que jugaba en la playa
Y que de repente se acercaba a ladrarle a las olas
O quería pelear con un periódico volado
Y así caminábamos a menudo sin decir nada
Largos paseos muy agradables de la mano
Y luego miraba y veía mis pequeños pies
Junto a los grandes pasos de mi abuelo en la arena
Pero ahora camino solo
Porque mi abuelo no camina conmigo
Y llevo mis pequeñas lágrimas
Hacia ese mar tan grande
Todavía veo a mi abuelo acostado
Como una silenciosa muñeca blanca
Mi abuelo cerró sus ojos para siempre
Y nunca los volverá a abrir
Pero ahora camino solo
Porque mi abuelo no camina conmigo
Y llevo mis pequeñas lágrimas
Hacia ese mar tan grande
Todavía veo a mi abuelo acostado
Como una silenciosa muñeca blanca
Mi abuelo cerró sus ojos para siempre
Y nunca los volverá a abrir
Mil olas lavaron los pasos de mi abuelo
Solo son mis propios pies los que están allí
Pero aún recuerdo sus historias y bromas
Y sé lo que hice con él
Así que mi abuelo de alguna manera sigue vivo
Porque los recuerdos nunca se pierden
Y me dio muchos buenos consejos
Así que seguirá siendo mi abuelo para siempre
Y así caminábamos a menudo sin decir nada
Largos paseos muy agradables de la mano
Y luego miraba y veía mis pequeños pies
Junto a los grandes pasos de mi abuelo en la arena
Pero ahora camino solo
Porque mi abuelo no camina conmigo
Y llevo mis pequeñas lágrimas
Hacia ese mar tan grande
Todavía veo a mi abuelo acostado
Como una silenciosa muñeca blanca
Mi abuelo cerró sus ojos para siempre
Y nunca los volverá a abrir
Escrita por: H. Kooreneef