Oud En Afgedankt
Oud en afgedankt
In een straatje zonder bomen
Zit ze voor het raam
Door niemand serieus genomen
Oud en weggedaan
Zelfs voor haar eigen zonen
Die met hun vrouw en kinderen
Vier straten verder wonen
Alleen met haar verjaardag
Dan komen ze nog aan
Maar vorig jaar toen zijn ze
Na een uur al weggegaan
Oud en afgedankt
In een flat met kleine ramen
Herkent hij de gezichten wel
Maar herinnert zich geen namen
En hij zou wel willen schreeuwen
Van de eenzaamheid en pijn
Zijn einde is zijn troost
Want dan zal alles anders zijn
Afhankelijk en eenzaam
Niet in de maatschappij
Rennen we in sneltreinvaart
Aan hem en haar voorbij
We denken niet aan later
En houden ze maar klein
Totdat we zelf ook oud
En heel erg eenzaam zullen zijn
Oud en afgedankt
Slijt hij zijn tijd met dromen
Het bezoekuur is voorbij
En ze zijn weer niet gekomen
Viejo y desechado
Viejo y desechado
En una calle sin árboles
Ella está sentada frente a la ventana
Por nadie tomada en serio
Viejo y descartado
Incluso por sus propios hijos
Que con sus esposas e hijos
Viven a cuatro calles de distancia
Solo en su cumpleaños
Ellos aún vienen
Pero el año pasado se fueron
Después de una hora
Viejo y desechado
En un apartamento con pequeñas ventanas
Reconoce los rostros
Pero no recuerda los nombres
Y él quisiera gritar
Por la soledad y el dolor
Su final es su consuelo
Porque entonces todo será diferente
Dependiente y solitario
Fuera de la sociedad
Corremos a toda velocidad
Pasando por él y por ella
No pensamos en el futuro
Y los mantenemos pequeños
Hasta que nosotros mismos seamos viejos
Y muy solitarios
Viejo y desechado
Pasa el tiempo soñando
La hora de visita ha terminado
Y ellos no han venido de nuevo