La Casa Azul
Il mondo sta sulla punta delle mie dita
Chiuso fra un letto uno specchio e una gioia labile
Cos’hai dipinto para mi chiquita?
Ho mescolato in silenzio colore e lacrime
Ed è un disegno che si confonde già
L’ombra di un segno che mi nasconde ma
Sento la notte che bacia i miei piedi
Anche se non la vedi sapessi il rumore che fa
Amare odiare lottare viva la vida!
Là fuori il Messico urlava bestemmie e favole
Dentro la polvere il sangue della corrida
Il toro scuote la spada dalle sue scapole
Rosa dell’anima chiusa in un’armatura
Come chi è solo e sorride per la paura
Può la bellezza trascinarci via
Se l’arte è una bugia che dice la verità?
Ho disegnato un amore che sembra vero
Una pozzanghera illusa d’essere cielo
Ed una lacrima fine che non si può vedere
Una collana di spine, la strada fatta insieme
E la mia schiena bruciare la casa azzurra
La carne, il sangue le vene della mia guerra
E disertare il cammino chiuso nella mia mano
Tentare un altro destino che vada più lontano
E ad ogni tela un’impronta delle mie dita
Nella mia bocca parole che non si dicono
Lungo la schiena il sudore dell salita
L’avresti detto un destino così ridicolo?
Come una stella che brilla spenta già quanta bellezza che arriva e passerà
Sento la notte che tocca i miei piedi
Anche se non la vedi se taci la senti
Shh-
Ecco il rumore che fa
Ho disegnato un amore che sembra vero
Una pozzanghera illusa d’essere cielo
Ed una lacrima fine che non si può vedere
Una collana di spine, la strada fatta insieme
Las flores, el hijo ausente
La cama roja, el cràneo enfrente la suerte, novia
El sueno roto
La nina hermosa y mí destino
La muerte
Las flores, el hijo ausente
La cama roja, el craneo enfrente la suerte, novia
El sueno roto
La niña hermosa y mí destino
La muerte
Ho disegnato un amore che sembra vero
Una pozzanghera illusa d’essere cielo
Ed una lacrima fine che non si può vedere
Una collana di spine, la strada fatta insieme
E la mia schiena bruciare la casa azzurra
La carne, il sangue le vene della mia guerra
E disertare il cammino chiuso nella mia mano
Tentare un altro destino che vada più lontano
Las flores, el hijo ausente
La cama roja, el cràneo enfrente la suerte, novia
El sueno roto
La nina hermosa y mí destino
La muerte
Las flores, el hijo ausente
La cama roja, el craneo enfrente la suerte, novia
El sueno roto
La niña hermosa y mí destino
La muerte
Het Blauwe Huis
De wereld ligt op de punt van mijn vingers
Gesloten tussen een bed, een spiegel en een vluchtige vreugde
Wat heb je voor mij geschilderd, schatje?
Ik heb in stilte kleur en tranen gemengd
En het is een tekening die al vervaagt
De schaduw van een teken dat me verbergt, maar
Ik voel de nacht die mijn voeten kust
Ook al zie je het niet, als je het geluid maar wist
Liefhebben, haten, vechten, leve het leven!
Buiten schreeuwde Mexico vloeken en verhalen
Binnen het stof, het bloed van de corrida
De stier schudt het zwaard van zijn schouderbladen
Roos van de ziel, opgesloten in een harnas
Zoals degene die alleen is en glimlacht uit angst
Kan schoonheid ons meeslepen
Als kunst een leugen is die de waarheid vertelt?
Ik heb een liefde getekend die echt lijkt
Een plas die zich vergist in de lucht
En een fijne traan die niet te zien is
Een ketting van doornen, de weg samen afgelegd
En mijn rug brandt, het blauwe huis
Het vlees, het bloed, de aderen van mijn oorlog
En de weg ontvluchten, gesloten in mijn hand
Een ander lot proberen dat verder gaat
En op elke doek een afdruk van mijn vingers
In mijn mond woorden die niet gezegd worden
Langs mijn rug het zweet van de klim
Zou je zo'n belachelijk lot hebben gezegd?
Als een ster die al gedoofd is, hoeveel schoonheid komt eraan en zal voorbijgaan
Ik voel de nacht die mijn voeten aanraakt
Ook al zie je het niet, als je zwijgt, voel je het
Shh-
Hier is het geluid dat het maakt
Ik heb een liefde getekend die echt lijkt
Een plas die zich vergist in de lucht
En een fijne traan die niet te zien is
Een ketting van doornen, de weg samen afgelegd
De bloemen, het afwezig kind
Het rode bed, de schedel tegenover het geluk, schat
De gebroken droom
Het mooie meisje en mijn lot
De dood
De bloemen, het afwezig kind
Het rode bed, de schedel tegenover het geluk, schat
De gebroken droom
Het mooie meisje en mijn lot
De dood
Ik heb een liefde getekend die echt lijkt
Een plas die zich vergist in de lucht
En een fijne traan die niet te zien is
Een ketting van doornen, de weg samen afgelegd
En mijn rug brandt, het blauwe huis
Het vlees, het bloed, de aderen van mijn oorlog
En de weg ontvluchten, gesloten in mijn hand
Een ander lot proberen dat verder gaat
De bloemen, het afwezig kind
Het rode bed, de schedel tegenover het geluk, schat
De gebroken droom
Het mooie meisje en mijn lot
De dood
De bloemen, het afwezig kind
Het rode bed, de schedel tegenover het geluk, schat
De gebroken droom
Het mooie meisje en mijn lot
De dood