Os Zóio Na Lua
Quando eu canto milonga
Cresço uns metros de altura
Vou chateando os gaudérios
E ninguém mais me atura
Boto rima no mate
E milonga nos dedos
Que o bordão vem me bate
Me ensinando um segredo
Milonga é solta das patas
Campereia no mundo
Vem e vai e maltrata
Um coração vagabundo
De um milongueiro solito
Que não tem nem pro pito
Mas num grito de aflito
Ele canta bonito
Se eu canto milonga
É porque tudo se alonga
E eu boto os "zóio" na lua
Se eu canto milonga
É porque tudo se alonga
E eu saio gritando na rua
Quando eu canto milonga
A alma véia prolonga
A cordeona dá crias
Me desova poesias
Solo se sabe que era
Minha vida tapera
Quando me fui pro galpão
Proseando com o violão
Me orgulha o pampa e o rio grande
Nunca vi nada igual
E onde quer que eu ande
Sempre me chamam "bagual"
Um milongueiro solito
Que não tem nem pro pito
Mas num grito de aflito
Ele canta bonito
Los Ojos en la Luna
Cuando canto milonga
Crezco unos metros de altura
Voy molestando a los gauchos
Y nadie más me aguanta
Pongo rima en el mate
Y milonga en los dedos
Que el bordón viene y me golpea
Enseñándome un secreto
La milonga suelta las patas
Cabalgando en el mundo
Viene y va y maltrata
Un corazón vagabundo
De un milonguero solitario
Que no tiene ni para el tabaco
Pero en un grito afligido
Él canta bonito
Si canto milonga
Es porque todo se alarga
Y pongo los 'ojos' en la luna
Si canto milonga
Es porque todo se alarga
Y salgo gritando en la calle
Cuando canto milonga
El alma vieja se prolonga
El acordeón da crías
Me desova poesías
Solo se sabe que era
Mi vida de campo
Cuando me fui al galpón
Charlando con la guitarra
Me enorgullece la pampa y el Río de la Plata
Nunca vi nada igual
Y donde quiera que vaya
Siempre me llaman 'bagual'
Un milonguero solitario
Que no tiene ni para el tabaco
Pero en un grito afligido
Él canta bonito