Bha Caileag As T-earrach
Bha caileag as t-earrach a dh'fhalbh as a' bhail againn fhìn
Chan fhaiceadh tu samhail, ged a shiùibhleadh tu rangan an t-saoghail
Chan iarraidh I cais'eart ged bhitheadh an sneachd air an raon
Ach 's iomadh fear baile nach iarraidh leath' fearann no nì
Chorus (after each verse):
Air faillearainn, illearainn, uillearainn ó oro laoigh
Air faillearainn, illearainn, uillearainn ó oro laoigh
Air faillearainn, illearainn, uillearainn ó oro laoigh
Cur-as-domh gun fhios a dh'fhàg mis' ann an cuing do ghaoil
Na faighinn-s' an cothrom air snaidhm a tha beannaicht aig cléir
Chan iarrainn leat fearainn no tuath tha cuir thairis le spréidh
Chan iarrainn leat tochar bu shuarrach an socair dhomh e
'S nam iasgair na mara chan fhaicainn ort gainne no feum
Tha 'm baile cho falamh bho thug thu do chasan thar chuan
Mo léirsinn air dalladh, 's nach fhaigh mi mo shealladh thoirt bhuam
Tha 'n latha cho fada, 's an oidhche cha chaidil mi uair
Ri caoidh na h-òg chailin a mhill mo shonas 's mo shnuadh
As d'aonais, a leannain, tha mise mar leanabh gun treòir
Le dubhar air m'anam, is thréig na speuran an glòir
An lionn th'air mo chridhe, cha thogar le mire no ceòl
'S as aonais do chomainn, a ghaoil, cha theic dhomh bhith beò
O pill rium, a leannain, 's na fàg mo thuireadh gun cheann
Air faidead do thurais bidh mise ri feitheamh sa ghleann
'S ma phòsas fear eil' thu, 's mo dhòchas uile air chall
Theid mise dhan ùir, oir 'se d'iargain a chuireas mi ann
La Chica de Primavera
Había una chica de primavera que se fue de nuestro pueblo
No verías su igual, aunque recorrieras el mundo entero
No pediría una fortuna aunque la nieve cubriera el suelo
Pero muchos hombres de ciudad no quieren compartir tierra o hacer nada
Estribillo (después de cada verso):
Encontrándome, perdiéndome, todo alrededor oh oro laoigh
Encontrándome, perdiéndome, todo alrededor oh oro laoigh
Encontrándome, perdiéndome, todo alrededor oh oro laoigh
Desapareciendo sin saber que me dejaste en un rincón de amor
No encuentro la oportunidad en lazos bendecidos por el clero
No te pido tierras ni granjas que se pasen con ganado
No te pido un camino más tranquilo que me lleve
Y si los pescadores del mar no te ven con codicia o necesidad
El pueblo está tan vacío desde que llevaste tus pasos más allá del océano
Mi visión se nubla, y no encuentro cómo recuperarla
El día es tan largo, y la noche no me deja dormir
Llorando por la joven chica que arruinó mi felicidad y mi alegría
En vano, mi amor, estoy como un niño sin guía
Con amargura en mi alma, y los cielos abandonan la gloria
El león en mi corazón, no se calmará con risas ni música
Y en vano tu compasión, amor, no puedo seguir viviendo
Oh vuelve a mí, mi amor, y no dejes mi deseo sin cabeza
Por el largo camino estaré esperando en el valle
Y si te casas con otro hombre, toda mi esperanza se perderá
Iría a la tumba, porque es un precio que pagaré