Le p'tit quinquin (L'canchon dormoire)
Dors, Min p'tit quinquin,
Min p'tit pouchin, Min gros rojin
Te m'fras du chagrin
Si te n'dors point ch'qu'à d'main"
Ainsi, l'aut' jour eun' pauv' dintellière,
In amiclotant sin p'tit garchon
Qui d'puis tros quarts d'heure, n'faijot qu'braire?
Tâchot d'linformir par eun' canchon
Ell' li dijot: Min Narcisse,
D'main, t'aras du pain n'épice
Du chuc à gogo
Si t'es sache et qu'te fais dodo!
Et si te m'laiche faire eun'bonn'semaine
J'irai dégager tin biau sarrau,
Tin pantalon d'drap, tin giliet d'laine.
Comme un p'tit milord te s'ras farau!
J't'acat'rai, l'jour de l'ducasse
Un porichinell' cocasse,
Un turlututu,
Pour jouer l'air du capiau-pointu.
Nous irons dins l'cour Jeannette-à-Vaques
Vir les marionnett's. Comme te riras,
Quand t'intindras dire: "Un doup pou' Jacques!"
Pa' l'porichinell' qui parl' magas
Te li mettras din s'menotte,
Au lieu d' doupe, un rond d'carotte!
It' dira merci!
Pins' comme nous arons du plaisir!
Et si par hasard sin maite s'fâche,
Ch'est alors Narcisse, que nous rirons!
Sans n'n'avoir invi', j'prindrai m'n air mache
J'li dirai sin nom et ses surnoms,
J'li dirai des faribolles
I m'in répondra des drôles
Infin un chacun
Verra deux pestac' au lieu d'un
Allons serr' tes yeux, dors min bonhomme
J'vas dire eun' prière à P'tit Jésus
Pou' qu'i vienne ichi, pindant tin somme,
T'fair'rêver qu'j'ai les mains plein's d'écus,
Pour qu'i t'apporte eun'coquille,
Avec du chirop qui guile
Tout l'long d'tin minton,
Te poulèqu'ras tros heur's de long
L'mos qui vient, d'Saint'Nicolas ch'est l'fête
Pour sûr, au soir, i viendra t'trouver
It' f'ra un sermon, et t'laich'ra mette
In d'zous du ballot, un grand painnier.
I l'rimplira, si tes sache,
D'séquois qui t'rindront bénache,
San cha, sin baudet
T'invoira un grand martinet
Ni les marionnettes, ni l'pain n'épice
N'ont produit d'effet. Mais l'martinet
A vit' rappajé l' petit Narcisse,
Qui craignot d'vir arriver l'baudet
Il a dit s'canchon dormoire.
S'mèr' l'a mis dins s'n ochennoire:
A r'pris sin coussin,
Et répété vingt fos che r'frain.
El pequeño quinquin (La canción del dormilón)
Duerme, mi pequeño quinquin,
Mi pequeño niño, mi gran rubio
Me harás sufrir
Si no duermes hasta mañana
Así, el otro día una pobre costurera,
Mientras acunaba a su pequeño hijo
¿Quién desde hace tres cuartos de hora, no hacía más que llorar?
Intentaba calmarlo con una canción
Ella le decía: Mi Narciso,
Mañana, tendrás pan y especias
Dulces a montones
Si te portas bien y te duermes!
Y si me dejas hacer una buena semana
Iré a sacar tu hermoso traje,
Tu pantalón de tela, tu chaleco de lana.
Como un pequeño lord te verás!
Te compraré, el día de la feria
Un títere gracioso,
Un trompeteo,
Para tocar la melodía del sombrero puntiagudo.
Iremos al patio de Jeannette-à-Vaques
A ver los títeres. ¡Cómo te reirás,
Cuando escuches decir: '¡Un caramelo para Jacques!'
Para el títere que habla magia
Le pondrás en su manita,
En lugar de caramelo, una rodaja de zanahoria!
Te dirá gracias!
Piensa en cuánto nos divertiremos!
Y si por casualidad su dueño se enoja,
Entonces Narciso, nos reiremos de él!
Sin ganas, tomaré mi aire serio
Le diré su nombre y sus apodos,
Le contaré tonterías
Él me responderá con graciosadas
Así, cada uno
Verá dos payasos en lugar de uno.
Vamos, cierra tus ojos, duerme mi niño
Voy a rezarle al Niño Jesús
Para que venga aquí, durante tu sueño,
Hacerte soñar que tengo las manos llenas de monedas,
Para que te traiga una concha,
Con dulce que gotea
A lo largo de tu mentón,
Te chuparás tres horas seguidas.
El mes que viene, es la fiesta de San Nicolás
Seguro que por la noche vendrá a visitarte
Hará un sermón y te dejará
Debajo del saco, una gran canasta.
La llenará, si te portas bien,
Con cosas que te harán feliz,
Sin zapatos, sin burro
Te invitará a un gran azote.
Ni los títeres, ni el dulce
Han tenido efecto. Pero el azote
Rápidamente calmó al pequeño Narciso,
Que temía ver llegar al burro
Él dijo su canción de dormir.
Su madre lo puso en su oscuridad:
Tomó su almohada,
Y repitió veinte veces este estribillo.