395px

Esta noche nos confesamos (Nha Cancera Ka Tem Medida / Si jamais)

Mariana Ramos (CV)

Questa sera ci si confida (Nha Cancera Ka Tem Medida / Si jamais)

O mia gente, dalla sera che presi vita
O mia gente, c'è una storia che scordai
O mia gente, tanti anni di São Tomé
Con la famiglia di São Vicente
E una tristezza disarmante

O mia gente, questa sera ci si confida
O mia gente, qui s'affrontan verità
O mia gente, trenta ore a São Tomé
Novantamila a São Vicente
A me non basteranno mai

Oi, oi, oi
Noi diciamo sempre che
Capo Verde è quella terra che appartiene pure a te
Se la conosci almeno un po'

Oi, oi, oi
Con amore dico a te
Capo Verde è la mia terra e la porto dentro me
Qualunque vento soffierà

Ó, nha gente, nha kansera ka ten midida
Ó, nha gente, ó ke afronta ke N pasá
Ó, nha gente, trinta ón di Santomé
Leva-m família, dixa-m mi so, ku nha tristéza i nha sodade

Oi, oi, oi
Nhos leva-m, ka nhos dexa-m
Kabuverde é k'é nha térra, N kre voltá ma N ka podê
N k'atxa ningen pa da-m di mô

Oi, oi, oi
Si jamais au grand jamais
Tu comptais comme moi les jours
Tu saurais bien qu'en amour
Il n'y a pas de petits regrets

Oi, oi, oi
Si jamais au grand jamais
Tu désirais te mettre au vert
Au cap d'une fille au grand air
Au petit chemin t'attendrais

E per più giorni attenderei
Che passi uno te

Esta noche nos confesamos (Nha Cancera Ka Tem Medida / Si jamais)

O mi gente, desde la noche que tomé vida
O mi gente, hay una historia que olvidé
O mi gente, tantos años en São Tomé
Con la familia de São Vicente
Y una tristeza desarmante

O mi gente, esta noche nos confesamos
O mi gente, aquí se enfrentan verdades
O mi gente, treinta horas en São Tomé
Noventa mil en São Vicente
Nunca serán suficientes para mí

Oi, oi, oi
Siempre decimos que
Cabo Verde es esa tierra que también te pertenece
Si la conoces al menos un poco

Oi, oi, oi
Con amor te digo
Cabo Verde es mi tierra y la llevo dentro de mí
Cualquier viento que sople

Ó, nha gente, nha kansera ka ten midida
Ó, nha gente, ó ke afronta ke N pasá
Ó, nha gente, trinta ón di Santomé
Llévame familia, déjame solo, con mi tristeza y mi soledad

Oi, oi, oi
Nos llevan, no nos dejen
Cabo Verde es mi tierra, quiero volver pero no puedo
No encuentro a nadie que me dé de comer

Oi, oi, oi
Si alguna vez, en el gran jamás
Contabas como yo los días
Sabrías bien que en el amor
No hay pequeños arrepentimientos

Oi, oi, oi
Si alguna vez, en el gran jamás
Deseabas ponerte en verde
Al lado de una chica al aire libre
En el pequeño camino esperarías

Y por más días esperaría
Que pase uno tú