Ton Eafto Tou Paidi
Ton eafto tou pedi ap'to heri kratai
Sta idia meri ki apopse i zoi tha tous pai
Tha perasoun xana ap'tis mnimis ta spitia
Apo thalasses adies, ap'tou fovou ta dihtia
Tha perasoun xana ap'tis mnimis ta spitia
Apo thalasses adies, ap'tou fovou ta dihtia
Tha stathoune mazi kai tha doun na pernane
San potamia i stigmes pou pote den gernane
Ke ta prosopa pou eginan dromi ki eones
Ke ta onira pou eskapsan mes sta hronia kripsones
Otan imoun pedi
iha vri enan kipo
Gia na krivome eki
ap'ti zoi otan lipo
Otan imoun pedi
iha kripsi enan ilio
Na 'hi o dromos mou fos
Ki i siopi mou enan filo
Na 'hi o dromos mou fos
Ki i siopi mou enan filo
Ton eafto tou pedi ap'to heri tha piasi
Sa giali mia stigmi tha ragisi, tha spasi
Tha horisoun meta ki o kathenas tha pai
S'enan kosmo miso pou tous dio den horai
Tha horisoun meta ki o kathenas tha pai
S'enan kosmo miso pou tous dio den horai
Otan imoun pedi iha vri enan kipo
Gia na krivome eki ap'ti zoi otan lipo
Otan imoun pedi iha kripsi enan ilio
Na 'hi o dromos mou fos
Ki i siopi mou enan filo
Na 'hi o dromos mou fos
Ki i siopi mou enan filo
Jouw Kindertijd
Jouw kindertijd uit je hand grijpt
Op dezelfde plek, vanavond zal het leven hen nemen
Ze zullen weer voorbij de huizen van herinneringen gaan
Van lege zeeën, van de angsten de sporen
Ze zullen weer voorbij de huizen van herinneringen gaan
Van lege zeeën, van de angsten de sporen
Ze zullen samen stilstaan en zien hoe ze voorbijgaan
Als rivieren de momenten die nooit vergaan
En de gezichten die wegen en eeuwen werden
En de dromen die ontsnapten, verborgen in de jaren
Toen ik een kind was
Had ik een tuin gevonden
Om me daar te verstoppen
Als het leven me verliet
Toen ik een kind was
Had ik een zon verborgen
Dat mijn pad verlichtte
En mijn stilte een vriend was
Dat mijn pad verlichtte
En mijn stilte een vriend was
Jouw kindertijd uit je hand zal grijpen
Als het glas op een moment zal breken, zal het splinteren
Ze zullen daarna scheiden en ieder zal gaan
In een halve wereld waar ze beiden niet kunnen zijn
Ze zullen daarna scheiden en ieder zal gaan
In een halve wereld waar ze beiden niet kunnen zijn
Toen ik een kind was had ik een tuin gevonden
Om me daar te verstoppen als het leven me verliet
Toen ik een kind was had ik een zon verborgen
Dat mijn pad verlichtte
En mijn stilte een vriend was
Dat mijn pad verlichtte
En mijn stilte een vriend was