Vurria
Dint'a na casarella fredda e scura,
addó' na vota 'n ce traseva 'o sole,
mo stóngo io sulo e tengo na paura
ch'a poco a poco mme cunzuma 'o core.
Paura ca mme struje 'sta malatia
senza vedé cchiù Napule,
senza vedé cchiù a te.
Vurría turná addu te,
pe' n'ora sola,
Napule mia,
pe' te sentí 'e cantá
cu mille manduline.
Vurría turná addu te
comm'a na vota,
ammore mio,
pe' te puté vasá,
pe' mme sentí abbracciá.
'Sta freva
ca nun mme lassa maje!
'Sta freva
nun mme fa cchiù campá.
Vurría turná addu te
pe' n'ora sola,
Napule mia,
vurría...vurría...vurría,
ma stóngo 'ncróce!
'Sta freva
ca nun mme lassa maje!
'sta freva
nun mme fa cchiù campá.
Vurría turná addu te
pe' n'ora sola,
Napule mia,
vurría...vurría...vurría,
Napule mia.
Quisiera Volver
Dentro de una casita fría y oscura,
donde una vez entraba el sol,
ahora estoy solo y siento miedo
que poco a poco me aprieta el corazón.
Miedo de que esta enfermedad me consuma
sin ver más Nápoles,
sin verte más a ti.
Quisiera volver donde estás tú,
por una hora solamente,
mi Nápoles,
para escucharte cantar
con mil mandolinas.
Quisiera volver donde estás tú
como una vez,
mi amor,
para poder besarte,
para sentirme abrazado.
Esta fiebre
que nunca me deja en paz!
Esta fiebre
ya no me deja vivir.
Quisiera volver donde estás tú
por una hora solamente,
mi Nápoles,
quisiera... quisiera... quisiera,
pero estoy atrapado!
Esta fiebre
que nunca me deja en paz!
Esta fiebre
ya no me deja vivir.
Quisiera volver donde estás tú
por una hora solamente,
mi Nápoles,
quisiera... quisiera... quisiera,
mi Nápoles.