Wanneer Ik Me Alleen Voel

Mariza

Quando Me Sinto Só

Quando me sinto só,
Como tu me deixaste,
Mais só que um vagabundo
Num banco de jardim
É quando tenho dó,
De mim e por contraste
Eu tenho ódio ao mundo
Que nos separa assim.

Quando me sinto só
Sabe-me a boca a fado
Lamento de quem chora
A sua triste mágoa
Rastejando no pó
Meu coração cansado
Lembra uma velha nora
Morrendo à sede de água.

P'ra que não façam pouco
Procuro não gritar
A quem pergunta minto
Não quero que tenham dó
Num egoísmo louco
Eu chego a desejar
Que sintas o que sinto
Quando me sinto só.

Wanneer Ik Me Alleen Voel

Wanneer ik me alleen voel,
Zoals jij me verliet,
Meer alleen dan een zwerver
Op een bank in het park.
Is wanneer ik medelijden heb,
Met mezelf en in contrast
Heb ik haat voor de wereld
Die ons zo scheidt.

Wanneer ik me alleen voel
Smaakt mijn mond naar fado,
Het geklaag van wie huilt
Om zijn treurige pijn.
Kruipend in het stof
Herinnert mijn vermoeide hart
Aan een oude bruid
Die sterft van dorst naar water.

Om te voorkomen dat ze me belachelijk maken
Probeer ik niet te schreeuwen.
Aan wie vraagt, lieg ik,
Ik wil niet dat ze medelijden hebben.
In een gekke egoïsme
Wens ik soms
Dat jij voelt wat ik voel
Wanneer ik me alleen voel.

Escrita por: Artur Ribeiro