Por Tanto Te Amar
Tentei-te falar do Sol que sempre nasce
Do tempo que correr faz com que a dor passe
Mas nada nos teus olhos brilha
Sobre este mundo e as suas maravilhas
Tentei-te falar da água das fontes
Deste verde prado e do cume dos montes
Mas nada no teu corpo acorda
O mundo tem-te numa corda
Tu queres-te soltar como os navios
Para uma viagem sem regresso
Falas-me da dor dos dias frios
E do amor que te ardeu o avesso
Tu queres-te soltar com os navios
Com um adeus e nada a acrescentar
Nos meus olhos correm mil rios
Mas deixo-te por tanto te amar
Tentei-te falar da neve nas colinas
Do amor que ao chegar
Faz sorrir as meninas
Mas nada no teu peito pede
O mundo matou-te de sede
Tentei-te falar das flores lá das ribeiras
Dos versos dos cantores
E do calor das fogueiras
Mas nada te devolve o norte
A vida entregou-te a morte
Tu queres-te soltar como os navios
Para uma viagem sem regresso
Falas-me da dor dos dias frios
E do amor que te ardeu o avesso
Tu queres-te soltar com os navios
Com um adeus e nada a acrescentar
Dos meus olhos correm mil rios
Mas deixo-te por tanto te amar
Para uma viagem sem regresso
Falas-me da dor dos dias frios
E do amor que te ardeu o avesso
Tu queres-te soltar com os navios
Com um adeus e nada a acrescentar
Dos meus olhos correm mil rios
Mas deixo-te por tanto te amar
Omdat Ik Je Zo Veel Hou
Ik probeerde je te vertellen over de zon die altijd opkomt
Over de tijd die voorbijgaat en de pijn doet vervagen
Maar niets in jouw ogen straalt
Over deze wereld en zijn wonderen
Ik probeerde je te vertellen over het water van de bronnen
Over dit groene weiland en de toppen van de bergen
Maar niets in jouw lichaam ontwaakt
De wereld heeft je aan een touwtje
Je wilt je bevrijden zoals de schepen
Voor een reis zonder terugkeer
Je vertelt me over de pijn van de koude dagen
En de liefde die je van binnen verbrandde
Je wilt je bevrijden met de schepen
Met een afscheid en niets om toe te voegen
Uit mijn ogen stromen duizend rivieren
Maar ik laat je gaan omdat ik je zo veel hou
Ik probeerde je te vertellen over de sneeuw op de heuvels
Over de liefde die bij aankomst
De meisjes laat glimlachen
Maar niets in jouw hart vraagt
De wereld heeft je van dorst gedood
Ik probeerde je te vertellen over de bloemen langs de rivieren
Over de verzen van de zangers
En de warmte van de vuren
Maar niets brengt je de richting terug
Het leven heeft je aan de dood overgeleverd
Je wilt je bevrijden zoals de schepen
Voor een reis zonder terugkeer
Je vertelt me over de pijn van de koude dagen
En de liefde die je van binnen verbrandde
Je wilt je bevrijden met de schepen
Met een afscheid en niets om toe te voegen
Uit mijn ogen stromen duizend rivieren
Maar ik laat je gaan omdat ik je zo veel hou
Voor een reis zonder terugkeer
Je vertelt me over de pijn van de koude dagen
En de liefde die je van binnen verbrandde
Je wilt je bevrijden met de schepen
Met een afscheid en niets om toe te voegen
Uit mijn ogen stromen duizend rivieren
Maar ik laat je gaan omdat ik je zo veel hou