Devedeset neke
Zašto gledamo opet u dvije čaše
Brate, ne pitaj
Jedna budi mi nadu
Druga neki lažan osjećaj
A ona čeka već dugo
Još je lijepa kao nekada
I moli Boga da bude
Onaj čovjek za kog se udala
Ej, začarana tugo
Ej, koliko još dugo
Često suza krene
Kada zapjevam
Pa stare uspomene
Spoje noć i dan
Nije znala da će tako
Odnijeti me divlje rijeke
Ja se, brate, nisam mak'o
Iz devedeset neke
Devedeset neke
Nije srce od papira
Ni od leda
Ni od kamena
Nije ljudima sat u grudima
Ono kuca za ljubav, za jednu ženu
I za jedan dom
Pričam ti o tom
Da nije život šaka jada
Nije uvijek ko balada
Ej, začarana tugo
Ej, koliko još dugo
Često suza krene
Kada zapjevam
Pa stare uspomene
Spoje noć i dan
Nije znala da će tako
Odnijeti me divlje rijeke
Ja se, brate, nisam mak'o
Iz devedeset neke
Devedeset neke
Sve su pobjede moje u sjaju zastave
A ova borba u meni bitka je za tebe
Još mi živo srce bije
Voljena, zagrli me
Često suza krene
Kada zapjevam
Pa stare uspomene
Spoje noć i dan
Nije znala da će tako
Odnijeti me divlje rijeke
Ja se, brate, nisam mak'o
Iz devedeset neke
Devedeset neke
Negentig iets
Waarom kijken we weer naar twee glazen
Broer, vraag niet
De ene is mijn hoop
De andere een valse emotie
En zij wacht al zo lang
Ze is nog steeds mooi zoals vroeger
En ze bidt tot God dat hij
Die man is voor wie ze getrouwd is
Hé, betoverde verdriet
Hé, hoe lang nog
Vaak loopt de tranen
Als ik begin te zingen
Dan verbinden oude herinneringen
De nacht en de dag
Ze wist niet dat het zo zou gaan
Dat de wilde rivieren me zouden meenemen
Ik ben, broer, niet weggegaan
Uit negentig iets
Negentig iets
Het hart is niet van papier
Niet van ijs
Niet van steen
Mensen hebben geen klok in hun borst
Het klopt voor liefde, voor één vrouw
En voor één thuis
Ik vertel je hierover
Dat het leven geen handvol ellende is
Het is niet altijd als een ballade
Hé, betoverde verdriet
Hé, hoe lang nog
Vaak loopt de tranen
Als ik begin te zingen
Dan verbinden oude herinneringen
De nacht en de dag
Ze wist niet dat het zo zou gaan
Dat de wilde rivieren me zouden meenemen
Ik ben, broer, niet weggegaan
Uit negentig iets
Negentig iets
Al mijn overwinningen stralen in de vlag
En deze strijd in mij is een gevecht voor jou
Mijn hart klopt nog steeds
Geliefde, omarm me
Vaak loopt de tranen
Als ik begin te zingen
Dan verbinden oude herinneringen
De nacht en de dag
Ze wist niet dat het zo zou gaan
Dat de wilde rivieren me zouden meenemen
Ik ben, broer, niet weggegaan
Uit negentig iets
Negentig iets