Negghia
Paesanti chi comu lu tempu fannu la vegghia a lu cori di la negghia pi taliari si c'è un muru
ca ni nega lu futuru
comu furmichi senza abbentu
chi carrianu lu furmentu
ammuttamu sulu cu li mani
suli, trasi culi mani
la negghia arrassi...
quannu spunta la matina
accarizzi l'acquazzina
e sta terra s'arruspigghia
e addiventa meravigghia
quantu pinzeri hannu circatu lu cori di la negghia
quanti vrazza hannu pruvatu ad abbattiri stu muru
quantu cori..
Negghia
Campesinos que como el tiempo envejecen en el corazón de la niebla para ver si hay un muro
que niega el futuro
como hormigas sin descanso
que llevan el alimento
nos quedamos solos con las manos
sólo, empujando con las manos
la niebla arrasa...
cuando sale la mañana
acaricias la llovizna
y esta tierra se estremece
y se convierte en maravilla
cuántas penas han rodeado el corazón de la niebla
cuántas veces han intentado derribar este muro
cuántos corazones...