Mo Nighean Donn As Bòidhche
Hao ro ri o, rathaill o
Rathaill o, rathaill o
Hao ro ri o, rathaill o
Mo nighean donn as bòidhche
An oidhche bha mis' air chuan
Shil 'is shéid i, dh'fhás i fuar
Dhòmhsa b' fheudar bhi dhol suas
Mo thruaighe 's gun mi eòlach
Thuirt e rium a dhol dh' an chrann
Thuirt mi-fhéin nach d'rachainn ann
Thuirt e, "Feumaidh tu dhol ann
Gur siod a gheall thu dhòmh-sa"
Chaidh mise an sin suas
Rinn mi' n topsail chur mun cuairt
'S thuirt e rium nuair thàin' mi nuas
Nach robh e uamhaidh bòdhach
"Mur a bheil," thuirt mi-fhéin
"Seo fear nach seall 'n a dhéidh
Ged a rachadh e dh'an speur
'N a riobannan 's 'n a ròpan"
Théid mi sios gu ceann Loch Mhéinn
Far bheil d' athair 'gabhail táimh
'S gus a faigh mi thu air làimh
Gu bràth cha dean sinn pòsadh
Théid mi sios gu àit' an t-sagairt
'S théid ar n-éigheach air an altar
'S mur tig sian sam bith 's an rathad
Thig sinn dhachaidh pòsda
Meine braune Schönheit
Hao ro ri o, rathaill o
Rathaill o, rathaill o
Hao ro ri o, rathaill o
Meine braune Schönheit
In der Nacht war ich auf dem Meer
Sie blies und wehte, es wurde kalt
Ich musste nach oben gehen
Mein Kummer, und ich kannte ihn nicht
Er sagte zu mir, ich solle zum Baum gehen
Ich selbst sagte, ich würde nicht dort bleiben
Er sagte: "Du musst dorthin gehen
Das hast du mir versprochen"
Ich ging dann dort hinauf
Ich ließ das Segel um die Ecke
Und er sagte zu mir, als ich herunterkam
Dass es nicht von mir weg war, schön
"Wenn nicht," sagte ich selbst
"Hier ist ein Mann, der nicht nach mir schaut
Obwohl er zum Himmel gehen würde
In seinen Bändern und seinen Seilen"
Ich gehe hinunter zum Ende des Lochs Mhéinn
Wo dein Vater Unterkunft nimmt
Und um dich in die Arme zu bekommen
Für immer werden wir nicht heiraten
Ich gehe hinunter zum Ort des Priesters
Und unser Schrei wird am Altar sein
Und wenn kein Wind auf der Straße kommt
Kommen wir verheiratet nach Hause