Mierolo Affurtunato
A ll'acqua chiara e fresca,
a ll'acqua 'e tre funtane,
mme só' lavato 'e mmane...
E mme ll'aggio asciuttate
'e n'albero a li ffrónne
addó' canta nu miérolo cianciuso
e s'annasconne...
Miérolo affurtunato,
Viato a chi te sente!...
'Sta voce, alleramente,
sceta 'o silenzio attuorno...
e tremmano sti ffrónne
addó' canta ll'auciello apprettatore
e s'annasconne!
Pur'io cantavo: io pure,
cuntenta e affurtunata,
tutt''a santa jurnata...
- St'uocchie! Ah, quante só' belle!
E chesti ttrezze jónne!
- mme dicett'uno. - E 'sta faccia ca ride
e s'annasconne! -
Miérolo affurtunato,
Viato a chi te sente!...
'Sta voce, alleramente,
sceta 'o silenzio attuorno...
e tremmano sti ffrónne
addó' canta ll'auciello apprettatore
e s'annasconne!
Mo chiágnono cu mico
ll'arbere, ll'erba, 'e ffrónne...
e ll'eco mme risponne...
Cchiù 'sta faccia nun ride,
ma 'e lacreme se 'nfónne:
Dint'a sti mmane meje, rossa se 'nzèrra
e s'annasconne!...
Miérolo affurtunato,
Viato a chi te sente!...
'Sta voce, alleramente,
sceta 'o silenzio attuorno...
e tremmano sti ffrónne
addó' canta ll'auciello apprettatore
e s'annasconne!
Miercoles Afortunado
Con el agua clara y fresca,
con el agua de tres fuentes,
me lavé las manos...
Y las sequé
en un árbol de hojas,
donde canta un mirlo charlatán
y se esconde...
Mirlo afortunado,
¡Dichoso aquel que te escucha!...
Esta voz, delicadamente,
rompe el silencio alrededor...
y tiemblan estas hojas
donde canta el pájaro embellecedor
y se esconde!
Yo también cantaba: yo también,
feliz y afortunada,
todo el santo día...
- ¡Estos ojos! ¡Ah, cuánto son hermosos!
¡Y estas trenzas jóvenes!
- me dijo uno. - Y esta cara que sonríe
y se esconde! -
Mirlo afortunado,
¡Dichoso aquel que te escucha!...
Esta voz, delicadamente,
rompe el silencio alrededor...
y tiemblan estas hojas
donde canta el pájaro embellecedor
y se esconde!
Ahora lloran conmigo
el árbol, la hierba, las hojas...
y el eco me responde...
Esta cara ya no sonríe,
sino que las lágrimas se deslizan:
En mis manos, se vuelve rojo y oscuro
y se esconde!...
Mirlo afortunado,
¡Dichoso aquel que te escucha!...
Esta voz, delicadamente,
rompe el silencio alrededor...
y tiemblan estas hojas
donde canta el pájaro embellecedor
y se esconde!