Metamorphosis

Matina Sous

Metamorfoseis

Εγώ που αλλάζω μορφή κι από στιγμή σε στιγμή θα χαθώ Egó pou allázo morfí ki apó stigmí se stigmí tha cható
Από προσώπου της γης στην κόψη μιας αστραπής Apó prosópu tis gís stin kópsi mias astrapís
Μια μέρα θα εξαφανιστώ Mia méra tha exafanistó

Από τη νύχτα μεθάω και στο σκοτάδι γελάω Apó ti nýchta metháo kai sto skotádi geláo
Βάζω μια μάσκα από φως και ξεχνώ Vázo mia máska apó fós kai xechnó
Ο κόσμος λέει πολλά κι όταν με κρίνει σκληρά O kósmos léi pollá ki ótan me krínei sklirá
Η απάντησή μου είναι I apántisí mou eínai

Υπάρχεις μόνο εσύ δυο φίλοι κι η μουσική Ypárcheis móno esý dyo fíloi ki i mousikí
Που την καρδιά μου ξέρουν Pou tin kardiá mou xérnoun
Θα μείνω πάντα παιδί σαν το παλιό το κρασί Tha meíno pánta paidí san to palió to krasí
Στα χρόνια ταξιδεύω Sta chrónia taxidévo

Ανακατεύω μπογιές τραβάω ευθείες γραμμές με το νου Anakateúo bogiés traváo efthíes grammes me to nou
Φιλοσοφίες ακούς από ανθρώπους κουτούς Filoso fíes akoús apó anthrópous koutoús
Που εμένα δε με πείθουν Pou eména de me peíthoun

Υπάρχεις μόνο εσύ δυο φίλοι κι η μουσική Ypárcheis móno esý dyo fíloi ki i mousikí
Που την καρδιά μου ξέρουν Pou tin kardiá mou xérnoun
Θα μείνω πάντα παιδί σαν το παλιό το κρασί Tha meíno pánta paidí san to palió to krasí
Στα χρόνια ταξιδεύω Sta chrónia taxidévo

Άκουσε με Ákouse me
Σ’ ένα ακρογιάλι στάσου κι αν ένα αστέρι πέσει πιάσ’ το S’ éna akrogialí stásou ki an éna astéri pései piás’ to
Αυτό που θέλεις πέσ’ το όλα μπορούν να συμβούν Aftó pou théleis pése to óla borún na symvoún
Κάθε λεπτό θα ζήσω σαν να 'ταν πες το τελευταίο Káthe leptó tha zíso san na 'tan pés to teleutaío
Ο χρόνος κάνει κύκλο και οι στιγμές που κυλούν O chrónos kánei kýklo kai oi stigmés pou kylún

Το μέλλον τώρα βλέπω και οι τρομπέτες ηχούν To méllon tóra vlépo kai oi trompétes ichoún
Με τα φτερά μου πετάω Me ta fterá mou petáo

Εγώ που αλλάζω μορφή κι από στιγμή σε στιγμή θα χαθώ Egó pou allázo morfí ki apó stigmí se stigmí tha cható
Από τη νύχτα μεθάω μες στο σκοτάδι γελάω Apó ti nýchta metháo mes sto skotádi geláo
Και στο φεγγάρι λέω Kai sto feggári léo

Υπάρχεις μόνο εσύ δυο φίλοι κι η μουσική Ypárcheis móno esý dyo fíloi ki i mousikí
Που την καρδιά μου ξέρουν Pou tin kardiá mou xérnoun
Θα μείνω πάντα παιδί σαν το παλιό το κρασί Tha meíno pánta paidí san to palió to krasí
Στα χρόνια ταξιδεύω Sta chrónia taxidévo

Κοίταξέ με Koítaxe me

Metamorphosis

I who change form and from moment to moment I will be lost
From the face of the earth to the edge of a lightning bolt
One day I will disappear

I get drunk at night and laugh in the dark
I put on a mask of light and forget
People say a lot and when they judge me harshly
My answer is

There's only you, two friends, and the music
Who knows my heart?
I will always remain a child like old wine
I travel through the years

I mix paints, I draw straight lines with my mind
You hear philosophies from stupid people
Which doesn't convince me

There's only you, two friends, and the music
Who knows my heart?
I will always remain a child like old wine
I travel through the years

Listen to me
Stand on a beach and if a star falls, catch it
Say what you want, anything can happen
I will live every minute as if it were my last
Time is a cycle and the moments that flow

I see the future now and the trumpets are sounding
I fly with my wings

I who change form and from moment to moment I will be lost
I get drunk at night, I laugh in the dark
And to the Moon I say

There's only you, two friends, and the music
Who knows my heart?
I will always remain a child like old wine
I travel through the years

Look at me