Stones of October Sobbing
Another year dead, and the harvest moon;
Leaves burning is the peasant's legacy.
Knelling, as the cheek of Summer is kiss'd--
Shivering of the elm, she is entomb'd.
The hay wain creaks through the countryside
As poet Autumn's fires scorch all this world.
They are entranced by the turning mill wheel,
Clear and cutting with Proserpine's kiss.
Bless the sun, decked in gorgeous array--
Frost, and the dignity of flameless light,
The hermit's cottage, fashioned rough of stone--
Smoke rolling slow behind the orchard's bloom.
Like a cairn, the stones are aligned in silence;
Arrayed by a bloodless hand, out through veils.
Time is easily torn while pitchforks twist,
Twist as easily through her golden hair.
Seasons that kill years...
Death that mangles hearts...
Loves that lose their shine...
Tombs that are forgot...
Darkness awaits behind the suffering day.
Men that waste lives in search of Heaven.
Stones are sobbing in a vernal field.
Thoughts of spring and cascades before you die.
Stenen van het Oktober Huilen
Een ander jaar dood, en de oogstmaan;
Bladeren branden, dat is de erfenis van de boer.
Belt, terwijl de wang van de Zomer gekust wordt--
Rillend van de iep, zij is begraven.
De hooikar kraakt door het platteland
Terwijl de dichterlijke Herfstvuren deze wereld verschroeien.
Zij zijn betoverd door het draaiende molenwiel,
Helder en snijdend met Proserpina's kus.
Zegen de zon, versierd in prachtige pracht--
Vorst, en de waardigheid van vlamloos licht,
De hut van de kluizenaar, ruw van steen gemaakt--
Rook rolt langzaam achter de bloei van de boomgaard.
Als een cairn zijn de stenen in stilte uitgelijnd;
Gerangschikt door een bloeddeloze hand, door de sluiers heen.
Tijd wordt gemakkelijk verscheurd terwijl de hooivorken draaien,
Draaien even gemakkelijk door haar gouden haar.
Seizoenen die jaren doden...
Dood die harten verminkt...
Liefdes die hun glans verliezen...
Graven die vergeten zijn...
Donkerte wacht achter de lijdende dag.
Mannen die levens verspillen in de zoektocht naar de Hemel.
Stenen huilen in een lentefeld.
Gedachten aan de lente en watervallen voor je sterft.