Bondade - João De Deus
Vê-se a miséria desditosa
Perambulando numa praça
Sob o seu manto de desgraça
Clama o infortúnio abrasador
Eis que a Fortuna se lhe esconde
E passa o gozo, muito ao largo
E ela chora, ao gosto amargo
O seu destino, a sua dor
Mas eis que alguém a reconforta
É a bondade. Abre-lhe a porta
E a fada, à luz dessa manhã
Diz-lhe, a sorrir: Tens frio e fome?
Pouco te importe qual meu nome
Chega-te a mim: Sou tua irmã
Bondad - João De Deus
Se ve la miseria desdichada
Vagando por una plaza
Bajo su manto de desgracia
Clama el infortunio abrasador
He aquí que la Fortuna se le esconde
Y pasa la alegría, muy lejos
Y ella llora, con sabor amargo
Su destino, su dolor
Pero he aquí que alguien la reconforta
Es la bondad. Le abre la puerta
Y el hada, a la luz de esa mañana
Le dice, sonriendo: ¿Tienes frío y hambre?
Poco te importe cuál es mi nombre
Acércate a mí: Soy tu hermana
Escrita por: Mauricio Gringo