A Praça
hoje eu acordei com saudade de você
beijei aquela foto que você me ofertou
sentei naquele banco da pracinha só porque
foi lá que começou o nosso amor
senti que os passarinhos todos me reconheceram
e eles entenderam toda a minha solidão
ficaram tão tristonhos e até emudeceram
aí então eu fiz esta canção
a mesma praça
o mesmo banco
as mesmas flores, o mesmo jardim
tudo é igual
mas estou triste
porque não tenho você perto de mim
beijei aquela árvore tão linda onde eu
com o meu canivete um coração eu desenhei
escrevi no coração o meu nome junto ao seu
ser seu grande amor então jurei
o guarda ainda é o mesmo que um dia me pegou
roubando uma rosa amarela pra você
ainda tem balanço, tem gangorra, meu amor
crianças que não param de correr
a mesma praça...
aquele bom velhinho pipoqueiro foi quem viu
quando envergonhado de namoro eu lhe falei
ainda é o mesmo sorveteiro que assistiu
ao primeiro beijo que eu lhe dei
a gente vai crescendo, vai crescendo, o tempo passa
nunca esquece a felicidade que encontrou
sempre vou lembrar do nosso banco lá na praça
foi lá que começou o nosso amor
Het Plein
vandaag werd ik wakker met heimwee naar jou
ik kuste die foto die je me gaf
ik ging zitten op dat bankje in het park gewoon omdat
het daar was waar onze liefde begon
ik voelde dat de vogeltjes me allemaal herkenden
en ze begrepen mijn eenzaamheid
ze werden zo treurig en zelfs stil
toen maakte ik dit lied
dezelfde plein
dezelfde bank
dezelfde bloemen, dezelfde tuin
dit is allemaal hetzelfde
maar ik ben verdrietig
omdat ik jou niet dichtbij heb
ik kuste die mooie boom waar ik
met mijn zakmes een hartje in tekende
ik schreef in het hart mijn naam naast de jouwe
ik zwoer jouw grote liefde te zijn
de bewaker is nog steeds dezelfde die me ooit betrapte
op het stelen van een gele roos voor jou
er is nog steeds een schommel, een wipwap, mijn liefde
kinderen die maar blijven rennen
dezelfde plein...
die goede oude man met popcorn was degene die zag
toen ik verlegen over de liefde tegen je sprak
hij is nog steeds dezelfde ijsverkoper die toekeek
bij de eerste kus die ik je gaf
we groeien op, we groeien op, de tijd gaat voorbij
vergeet nooit het geluk dat je vond
ik zal altijd herinneren ons bankje daar op het plein
het was daar waar onze liefde begon
Escrita por: Carlos Imperial